Surja Esh-Shu'ara — Ajet 224

Kuptimi i fjalëve:

• Esh-Shu'arâ' (الشعراء): Poetët.
• El-Gâvûn (الغاوون): Të humburit, ata që kanë devijuar nga rruga e drejtë dhe ndjekin pasionet e tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, në këtë ajet të nderuar, na tregon se poetët që e përdorin poezinë e tyre për të përhapur të pavërtetat dhe për të sulmuar të dërguarit e Allahut, nuk ndiqen nga njerëzit e mençur dhe të udhëzuar, por nga ata që kanë humbur rrugën e drejtë dhe janë larguar nga udhëzimi. Këta të humbur janë ata që i dëgjojnë poetët dhe përhapin fjalët e tyre, duke u mashtruar nga bukuria e fjalëve, pa parë thelbin e tyre të kotë.

Ajeti vjen si përgjigje ndaj atyre idhujtarëve që pretendonin se Profeti Muhamed (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) ishte poet, duke u përpjekur ta ulnin atë në sytë e njerëzve. Allahu i Lartësuar e pastron Profetin e Tij nga ky pretendim, duke treguar se poetët e vërtetë që ndiqen nga të humburit janë ata që flasin gënjeshtra, e ekzagjerojnë në lavdërime dhe në fyerje, dhe thonë atë që nuk e bëjnë. Ata enden në çdo luginë të fjalëve të kota, duke sulmuar nderin e njerëzve dhe duke u marrë me gjëra që nuk u sjellin dobi as tyre e as të tjerëve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se vlera e njeriut nuk matet me bukurinë e fjalëve, por me sinqeritetin dhe vërtetësinë e tyre. Fjalët që nuk mbështeten nga veprat janë të kota dhe nuk sjellin dobi.
2. Na tregon se ndjekësit e të vërtetës janë njerëz të udhëzuar, ndërsa ata që ndjekin fjalët e kota dhe të pavërtetat janë të humbur, edhe nëse këto fjalë duken tërheqëse në sipërfaqe.
3. Ajeti e lartëson pozitën e Profetit tonë (paqja qoftë mbi të), duke e pastruar atë nga çdo pretendim i rremë, dhe na tregon se ai nuk ishte poet, por i dërguar me mesazhin më të madh të udhëzimit për njerëzimin.
4. Na mëson të jemi të kujdesshëm ndaj atyre që përdorin fjalët për të mashtruar njerëzit, dhe të mos i ndjekim ata, por të kërkojmë gjithmonë të vërtetën dhe udhëzimin.