Surat Asy-Syu'ara — Ayat 224

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَالشُّعَرَاءُ (wasy-syu'arā'u): para pujangga, yaiku wong-wong kang nganggit syair utawa geguritan.
• يَتَّبِعُهُمُ (yattabi'uhumu): padha ngetutake dheweke, ndherekake dheweke.
• الْغَاوُونَ (al-ghāwūna): wong-wong kang kesasar, kang nyimpang saka dalan kang bener, wong kang bodho lan ora ngerti kahanan kang sejati.

2) Katrangan isine ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake bab kahanane para pujangga lan sapa kang padha ngetutake dheweke. Para pujangga iku padha ngetokake syair-syair kang isine ora bener, goroh, lan bisa ngrusak kehormatan wong liya. Sing padha ngetutake lan nyebarake syair-syair kaya ngono iku wong-wong kang kesasar saka dalan kang bener, yaiku wong-wong kang nyimpang saka tuntunan agama lan ora ngerti marang kahanan kang sejati.

Wong-wong kafir ing jaman biyen padha ngomong yen Nabi Muhammad SAW iku kalebu pujangga, lan dheweke mung ngomong kaya syair. Mula Allah mbantah pangira kasebut kanthi nerangake yen pujangga-pujangga iku biasane dikuti dening wong-wong kang kesasar, dene Nabi Muhammad SAW dikuti dening wong-wong kang padha ngupaya kabecikan lan kebeneran. Bedane jelas banget: pujangga kerep ngomongake bab kang ora ana nyatane, nggedhekake pujian marang wong kang salah, lan nyacad wong kang bener, uga asring ngomongake bab kang ora dilakoni.

Dadi, ayat iki nuduhake yen syair lan pujangga iku ora mesthi ala, nanging sing dadi masalah yaiku isine syair kang goroh lan wong-wong kang padha ngetutake tanpa mikir bener lan salah. Wong-wong kang kesasar iku gampang banget ketarik marang omongan kang manis nanging isine ora bener, lan padha seneng nyebarake bab kang bisa ngrusak wong liya.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita ora gampang ketarik marang omongan kang manis nanging isine goroh utawa bisa ngrusak wong liya.
• Kita kudu tansah nggoleki bener lan salah, ora mung ndherekake omongan wong akeh tanpa mikir.
• Islam ngajak umate supaya ngomongake bab kang bener, ora ngapusi, lan ora ngrusak kehormatan wong liya.
• Bedane antarane wong kang bener lan wong kang kesasar iku jelas: wong kang bener dikuti dening wong-wong kang ngupaya kabecikan, dene wong kang kesasar dikuti dening wong-wong kang padha nyimpang.
• Ayat iki uga nuduhake yen Al-Qur'an iku dudu syair, nanging tuntunan kang bener lan jelas, mula kita kudu padha ngupaya ngelmu lan ngerti isine kanthi tenanan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an amarga agama iki tansah nuntun marang dalan kang bener lan ngedohake saka goroh lan kesasar.