Sure Şuarâ — Ayet 25

Kelime Anlamları:

• قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ: (Firavun) etrafındakilere dedi.
• أَلَا تَسْتَمِعُونَ: (Şaşkınlık ve inkâr ifadesiyle) "İşitmiyor musunuz, duymuyor musunuz?"

Tefsir:

Firavun, Hz. Musa'nın (a.s.) kendisine verdiği cevap karşısında büyük bir şaşkınlığa düşmüştü. Çünkü Musa (a.s.), ona "Âlemlerin Rabbi"nden bahsediyordu. Firavun ise kendisini ilah ilan etmiş, "Ben sizin en yüce rabbinizim" diye böbürlenen bir zalimdi. İşte bu noktada Firavun, etrafındaki ileri gelenlere, sarayındaki soylulara dönerek onları şahit tutmak ve kendi iddiasını güçlendirmek istedi. Onlara: "Şu adamın söylediklerini işitmiyor musunuz? Ben varken o bana âlemlerin Rabbinden bahsediyor!" der gibi, alaycı ve küçümseyici bir tavırla onların dikkatini çekmeye çalıştı.

Firavun'un bu sözü aslında iki yönlü bir mesaj taşıyordu: Birincisi, halkına ve çevresindekilere Hz. Musa'nın sözlerinin "saçma" olduğunu göstermek; ikincisi ise kendi otoritesini pekiştirmek. O, etrafındakilerin de kendisi gibi düşünmesini, Musa'nın (a.s.) davetine kulak vermemelerini istiyordu. Fakat ne acıdır ki Firavun, gerçeği duymak yerine onu inkâr etmeyi seçti. Hâlbuki kulaklar, hakikati işitmek için vardır; kalpler ise onu tasdik etmek için. Firavun'un asıl hatası, işitmek değil, işittiğini inkâr etmekti.

Bu ayet bize gösteriyor ki, zalimler her zaman hakikati bastırmak için etraflarındaki destekçilerine güvenirler. Onlar, kendi batıl davalarını güçlü göstermek için çevrelerindekileri şahit tutarlar. Fakat unutmasınlar ki, Allah'ın nurunu ağızlarıyla söndürmek isteseler de Allah nurunu tamamlayacaktır. Mümin olarak bizler, Firavun'un bu tavrından ders almalıyız: Hakikat ne kadar yalnız görünse de, batıl ne kadar kalabalık görünse de, son söz Allah'ındır. Bizler de Hz. Musa gibi, karşımıza ne kadar büyük bir zalim çıkarsa çıksın, hakkı söylemekten asla vazgeçmemeliyiz. Çünkü Allah, hakikati söyleyenleri asla yalnız bırakmaz ve sonunda onları zafere ulaştırır.