سوره شعرا — آیه 47

معانی کلمات:

• «آمَنَّا»: ایمان آوردیم، باور کردیم.
• «رَبِّ الْعَالَمِینَ»: پروردگار و آفریدگار همه جهانیان و تمام موجودات.

تفسیر آیه:

هنگامی که ساحران، معجزه الهی را با چشمان خود دیدند و یقین کردند که آنچه موسی (علیه السلام) انجام داد، سحر و جادو نیست، بلکه حقیقتی از جانب خداوند است، دلهایشان روشن شد و به عظمت پروردگار پی بردند. آنان در حالی که به سجده افتاده بودند، با صدای بلند و اخلاص کامل گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم». این سخن نشان میدهد که آنان نه تنها به خداوند ایمان آوردند، بلکه او را به عنوان پروردگار همه موجودات و آفریدگار تمام جهان هستی شناختند و از ایمان خود اعلام برائت از هرگونه شرک و بتپرستی کردند. این ایمان، ایمانی آگاهانه و همراه با تسلیم کامل در برابر حقیقت بود.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی، زمانی به دست میآید که انسان با دیدن نشانههای روشن الهی، حقیقت را بپذیرد و در برابر آن تسلیم شود، حتی اگر این پذیرش، مخالف منافع دنیوی او باشد.
• ساحران که پیش از این، دشمنان سرسخت حقیقت بودند، با دیدن معجزه الهی، به سرعت به ایمان روی آوردند. این نشان میدهد که قلب انسانها با دیدن حقیقت، به سوی خداوند جذب میشود و هیچ مانعی نمیتواند جلوی هدایت الهی را بگیرد.
• ایمان به پروردگار جهانیان، انسان را از ترس و وابستگی به قدرتهای دنیوی رها میسازد و به او شجاعت و استقامت میبخشد.
• این آیه، درس عبرتی است برای همه ما که در برابر حق، فروتن باشیم و با دیدن نشانههای الهی، در ایمان خود استوار بمانیم و از هیچ تهدیدی نهراسیم.