Surat Asy-Syu'ara — Ayat 58

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كُنُوزٍ (kunūz): bandha utawa kasugihan kang disimpen, kayata emas lan salaka.
• مَقَامٍ (maqām): panggonan utawa papan dunung.
• كَرِيمٍ (karīm): mulya, becik, lan nengsemake.

2) Tegese ayat:

Allah ngandharake kahanane wong-wong Mesir kang ditinggal dening Fir'aun lan para pengikute. Dheweke padha duwe kebon-kebon kang subur, sumber-sumber banyu kang mili, bandha-bandha kang disimpen arupa emas lan salaka, sarta omah-omah kang apik lan papan-papan kang nengsemake. Kabeh iku mau banjur ditinggal lan dadi tinggalan kang diwarisi dening Bani Israil sawise Fir'aun lan kaumé padha klelep ing segara.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Kabeh kasugihan lan kamulyan iku mung sifate sementara, ora ana kang langgeng kajaba amal kabecikan.
• Allah iku Maha Kuwasa ngowahi kahanan: wong kang maune kuwasa lan sugih bisa ilang kabeh ing sakcedhake wektu.
• Wong kang sombong lan nganiaya wong liya bakal nemu piwales saka Allah, lan apa kang diduweni bakal diwarisi dening wong kang ditindhes.
• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora gumantung marang bandha donya, nanging kudu tansah eling lan taqwa marang Allah.
• Islam mulangake yen kabecikan lan keadilan iku luwih mulya tinimbang kasugihan kang akeh, amarga kasugihan tanpa iman mung bakal nuntun marang karusakan.