Surat Asy-Syu'ara — Ayat 57

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• جَنَّاتٍ (jannāt): tegesé kebon-kebon utawa patamanan kang subur lan akeh tetuwuhané.
• عُيُونٍ ('uyūn): tegesé sumber-sumber banyu utawa mata banyu kang mili.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanan Fir'aun lan para pengikuté. Sawisé pirang-pirang taun padha nindhes lan nyiksa Bani Israil ing tanah Mesir, pungkasané Allah ngetokake Fir'aun lan wong-wongé saka tanah Mesir. Tanah Mesir iku tanah kang subur banget, kebak kebon-kebon kang ijo royo-royo, sumber banyu kang mili tansah nyukupi kebutuhan, uga bandha kang akeh lan omah-omah kang apik. Kabeh kamulyan iku padha ditinggalake déning Fir'aun lan kaumé. Sawisé padha metu saka kono, Allah paringake tanah Mesir iku marang Bani Israil, dadi warisan kanggo wong-wong kang wis suwé ditindhes. Iki minangka piwales saka Allah marang wong-wong kang padha angkara murka, lan minangka pitulungan marang wong-wong kang padha ditindhes.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Sapa waé kang tumindak angkara murka, sanajan katon kuwat lan sugih, bakal kelangan kabegjané lan bakal nampa piwales saka Allah.
• Wong-wong kang sabar lan ditindhes ora kena putus asa, amarga pitulungané Allah mesthi teka ing wektu kang wis ditemtokake.
• Kabegjan donya iku mung sementara lan bisa dicabut sawayah-wayah déning Allah. Mula, aja nganti kita gumantung marang bandha donya wae, nanging kudu tansah eling lan taqwa marang Allah.
• Ayat iki mulangake marang kita yèn Islam iku agama kang mbela wong-wong kang lemah lan ditindhes, lan nglawan tumindak sewenang-wenangé para penguasa kang dzalim.
• Kanthi maca lan nggatekake crita-crita ing Al-Qur'an, ati kita dadi tambah iman lan tambah tresna marang agama Islam, amarga Al-Qur'an iku dadi pituduh lan pepeling kanggo kabeh umat manungsa.