Сураи Аш-Шуара — Оят 6

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «فَقَدْ كَذَّبُوا»: яъне паёмбари Худоро дурӯғ шумурданд ва он чиро, ки барояшон оварда буд, инкор карданд.

— «أَنبَاءُ»: хабарҳо, паёмҳо, воқеиятҳое, ки ба зудӣ ошкор мешаванд.

— «يَسْتَهْزِئُونَ»: масхара мекарданд, тамасхур мекарданд.

1. Тафсири оят:

Ин оят хабар медиҳад, ки инкоргарон паёмбари Худоро дурӯғ шумурданд ва он чизеро, ки барояшон оварда шуда буд, инкор карданд ва ба он масхара мекарданд. Аммо ба зудӣ хабарҳои он чизе, ки онҳо ба он масхара мекарданд, ба онҳо мерасад. Яъне он азоб ва ҷазое, ки онҳо дар бораи он шубҳа доштанд ва онро дурӯғ мешумурданд, ба онҳо фаромад ва ҳақиқати он чизе, ки онҳо инкор мекарданд, ба онҳо ошкор мегардад. Ин оят ҳамчунин бори дигар таъкид мекунад, ки инкор ва масхараи онҳо боиси бекор шудани ҳақиқат намешавад ва онҳо ба ҷазои амали худ гирифтор хоҳанд шуд.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати Қуръон ва паёмҳои Худо ҳатман ошкор мешаванд ва инкоргарон наметавонанд онро пинҳон кунанд.

— Инсонро ташвиқ мекунад, ки ба Қуръон ва паёмҳои Худо бовар кунад ва аз масхара кардани онҳо худдорӣ намояд.

— Ин оят боиси умедворӣ ба адолати Худо мегардад, ки ҳар амал ҷазои худро дорад ва ҳақиқат ҳатман ғолиб мешавад.

— Инсонро ба тафаккур водор мекунад, ки оқибати инкор ва масхара кардан ба ҳақиқат чӣ гуна хоҳад буд ва ӯро ба роҳи рост ҳидоят мекунад.