سورت شعراء — آیت 94

د معنايي کلمې:

• فَكُبْكِبُوا: ټول راټول شي او په سر باندې په دوزخ کې وغورځول شي، یو پر بل باندې پرېوځي.
• الْغَاوُونَ: هغه کسان چې له حق څخه اوښتي او په ګمراهۍ کې ډوب دي، یعنې کافرانو او مشرکانو ته اشاره ده.

تفسیر:

کله چې د قیامت ورځ راشي او دا بتان او معبودان، چې مشرکانو یې عبادت کاوه، له هغو عبادت کوونکو سره یوځای شي، نو ټول به په یوه ډله کې راټول شي او په دوزخ کې به وغورځول شي. دوی به یو پر بل باندې پرېوځي، لکه څنګه چې دوی په دنیا کې یو بل ته د حق د مخه نیولو او ګمراه کولو ملګري وو، په دوزخ کې به هم یو له بل سره ملګري وي. نه به معبودان له عذابه خلاص شي او نه به عبادت کوونکي، بلکې ټول به په دې اور کې ډوب وي. دا هغه ګمراهان دي چې د شیطان په پیروي کې یې د الله پر ځای نورو ته عبادت کاوه او له حقې لارې څخه اوښتي وو.

فايدې:

• دا آیت ښیي چې د شرک او باطل عبادت پایله دواړو ته – عبادت کوونکو او عبادت کېدونکو ته – د دوزخ عذاب دی، نو مسلمان باید له شرکه ډډه وکړي او یوازې د الله عبادت وکړي.
• په دې کې د توحید اهمیت څرګند دی، چې یوازې الله ته عبادت کول د نجات لار ده، او هر هغه څه چې له دې لارې انحراف وي، د تلپاتې عذاب سبب ګرځي.
• دا آیت د قیامت د ورځې د عدالت یادونه کوي، چې هلته به هیڅوک له خپل عمل څخه نه تښتي او هرڅوک به د خپل کړنې سزا ویني، نو انسان باید په دنیا کې له ګمراهۍ او باطل ملګرتیا څخه ځان وساتي.