Сураи Аш-Шуара — Оят 94

1. Маънои калимаҳо:

• فَكُبْكِبُوا: Пас партофта шуданд, яъне бо сарнагунӣ ба оташ андохта шуданд ва рӯи ҳам афтоданд.
• الْغَاوُونَ: Гумроҳон, яъне касоне ки аз роҳи рост берун рафта, дигаронро низ гумроҳ кардаанд.

1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят хабар медиҳад, ки рӯзи қиёмат кофирон ва гумроҳкунандагонро гирд оварда, ба оташи ҷаҳаннам бо шиддат партофта мешаванд. Онҳо бо сарнагунӣ ба дохили оташ афканда мешаванд ва рӯи якдигар меафтанд, ба гунае ки ҳеҷ кас аз онҳо наметавонад фирор кунад ё раҳо шавад. Дар ин ҷо ҳам онҳое ки худ гумроҳ шудаанд ва ҳам онҳое ки мардумро аз роҳи ҳақ гумроҳ кардаанд, ҳамагӣ якҷоя ба ҷазои амали худ гирифтор мешаванд. Ин манзара нишон медиҳад, ки дар он рӯз ҳеҷ қудрату ҳимояте нахоҳад буд ва ҳар кас танҳо ба амали худаш ҷавобгар аст.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро огоҳ мекунад, ки пайравии кӯрона аз гумроҳкунандагон оқибати бад дорад ва бояд танҳо роҳи ҳақро интихоб кунем.
• Нишон медиҳад, ки адлу инсофи Худованд комил аст: ҳам гумроҳкунандагон ва ҳам пайравони онҳо ҳамагӣ ба ҷазои худ мерасанд.
• Моро ташвиқ мекунад, ки дар дунё ба фикри охират бошем ва аз корҳое ки ба оташи ҷаҳаннам мебаранд, дурӣ ҷӯем.
• Ин оят боиси умедворӣ ба адолати Худованд мегардад, ки ҳеҷ золим ва гумроҳкунанда беҷазо намемонад.
• Ҳамчунин моро водор мекунад, ки барои паҳн кардани роҳи рост ва ҳидоят кӯшиш кунем, то аз зумраи гумроҳкунандагон набошем.