Sura An-Naml — Werset 15

Znaczenie słów:

• آتَيْنَا – daliśmy, obdarzyliśmy.
• عِلْمًا – wiedzą, poznaniem.
• فَضَّلَنَا – wyróżnił nas, obdarzył naszą przewagą.
• عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ – Jego sług wierzących.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Zaprawdę, Bóg (Allah) obdarzył Dawuda i jego syna Salomona – niech będzie pokój z nimi oboma – szczególną wiedzą, która nie została dana innym. Wiedza ta obejmowała między innymi zrozumienie mowy ptaków i zwierząt, a także umiejętność sprawiedliwego sądownictwa oraz inne cuda, takie jak podporządkowanie gór, które wraz z nimi wysławiały Boga. Obaj prorocy, będąc wdzięcznymi za ten wielki dar, wypowiedzieli słowa pełne pokory i uznania: „Cała chwała i dziękczynienie należą się Allahowi, który wyróżnił nas tą wiedzą i proroctwem ponad wielu spośród Swoich wierzących sług, którzy nie otrzymali tego, co nam zostało dane”. W ten sposób nie przypisywali sobie zasług, lecz wskazywali na łaskę Stwórcy, który obdarza wiedzą, kogo zechce, i podnosząc ich rangę, jednocześnie uczyli pokory i wdzięczności.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ten ukazuje wielką wartość wiedzy w islamie – to ona jest powodem do chwały i podniesienia godności człowieka, zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym.
• Prorocy Dawud i Salomon, mimo że otrzymali ogromną wiedzę i władzę, nie popadli w pychę, lecz dziękowali Allahowi i pokornie uznawali Jego łaskę – to wzór postawy dla każdego muzułmanina, aby w każdej sytuacji być wdzięcznym Bogu.
• Werset uczy, że prawdziwa wiedza powinna prowadzić do działania zgodnego z nią oraz do oddawania czci Allahowi, a nie do wynoszenia się nad innymi.
• Wskazuje również, że Allah obdarza Swoich sług różnymi darami – nie tylko materialnymi, ale przede wszystkim duchowymi i intelektualnymi, a największym z nich jest wiara i mądrość.
• Przypomina, że nawet najlepsi z ludzi – prorocy – potrzebują łaski Boga i nie mają jej z siebie, co uczy nas pokory i ciągłego zwracania się do Stwórcy z prośbą o wiedzę i prowadzenie.