Sura An-Naml — Werset 54

Znaczenie słów:

• الْفَاحِشَةَ – czyn o skrajnej szpetocie i ohydzie, czyli w tym kontekście: sodomia (obcowanie z mężczyznami).
• تُبْصِرُونَ – widzicie, zdajecie sobie sprawę, pojmujecie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Wspomnij, o Proroku, historię Lota (niech pokój będzie z nim), gdy zwrócił się do swojego ludu z naganą i zgorszeniem, mówiąc: „Czy dopuszczacie się czynu tak ohydnego i szkaradnego, jakim jest obcowanie z mężczyznami zamiast z kobietami, i to jawnie, na waszych zgromadzeniach, podczas gdy doskonale zdajecie sobie sprawę z jego ogromnej szpetoty i wiecie, że jest to wielki grzech?”. Był to występek, którego nikt przed nimi z narodów nie popełnił – przekroczyli wszelkie granice, odrzucając naturalne skłonności, które Bóg w nich ustanowił, i wybrali to, co jest sprzeczne z czystą naturą człowieka oraz z nakazami Boga. Lot ganił ich za to, że czynią to świadomie, z pełną wiedzą o złu, jakie popełniają, i nie ma dla nich żadnego usprawiedliwienia.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Świadomość grzechu zwiększa jego ciężar – człowiek, który popełnia czyn zabroniony, wiedząc o jego zakazie, jest bardziej winny niż ten, kto czyni to z niewiedzy. Dlatego wierzący powinien zawsze badać swoje czyny i wystrzegać się tego, co Bóg zakazał.
2. Nagana za grzechy jawne – werset ten uczy, że należy ganić zło publicznie, gdy jest popełniane otwarcie, oraz że społeczność ma obowiązek sprzeciwiać się rozprzestrzenianiu deprawacji.
3. Ochrona naturalnej czystości człowieka – islam dba o zdrową naturę ludzką i zakazuje wszystkiego, co ją wypacza. Przestrzeganie granic wyznaczonych przez Boga chroni jednostkę i społeczeństwo przed upadkiem moralnym.
4. Naśladowanie przykładu proroków – Prorok Lot (pokój z nim) jest wzorem odwagi w głoszeniu prawdy i sprzeciwu wobec zła, nawet gdy jego lud był uparty i wrogi. To uczy nas, że nie wolno milczeć wobec grzechu, lecz trzeba go potępiać z mądrością i stanowczością.
5. Wielkość miłosierdzia Bożego – mimo że lud Lota zasłużył na karę, Bóg zesłał im ostrzeżenie przez swojego proroka, dając im szansę na nawrócenie. To pokazuje, jak bardzo Bóg pragnie dla ludzi dobra i jak bardzo nie chce ich karania, dopóki mają możliwość powrotu do Niego.