سوره نمل — آیه 58

معانی کلمات:

• أَمْطَرْنَا: باراندیم (بارانی از عذاب فرو فرستادیم).
• مَطَرًا: باران (در اینجا منظور باران سنگ است).
• فَسَاءَ: پس چه بد و زشت است.
• الْمُنذَرِینَ: کسانی که هشدار داده شده بودند (قوم لوط که پیامبرشان آنان را از عذاب بیم داده بود).

تفسیر آیه:

پس از آنکه فرشتگان عذاب، لوط (علیهالسلام) و خانوادهاش را از آن سرزمین بیرون بردند، خداوند بر قوم گناهکار لوط بارانی از سنگ فرو فرستاد؛ بارانی که از جنس سنگهای سخت و آتشین (سِجّیل) بود و همه آنان را نابود کرد. این باران، بارانی نبود که رحمت و برکت به همراه داشته باشد، بلکه بارانی بود برای هلاکت و عذاب. چه بد و زشت است بارانی که بر کسانی ببارد که پیامبرشان آنان را از عذاب الهی هشدار داده بود، اما آنان هشدارها را نادیده گرفتند و بر گناه و سرکشی خود اصرار ورزیدند. این عذاب، نتیجهی مستقیم تکذیب و نافرمانی آنان بود و نشان داد که سنت الهی در نابودی قومهای گناهکار، تخلفناپذیر است.

فواید و درسهای آیه:

1. هشدار به عاقبت گناه و سرکشی: این آیه به ما میآموزد که نافرمانی از فرمان خدا و تکذیب پیامبران، عاقبتی جز نابودی و عذاب ندارد. هیچکس نمیتواند از قهر الهی بگریزد.
2. اهمیت توجه به هشدارها: کسانی که از سوی پیامبران و اولیای الهی هشدار داده میشوند، باید جدی بگیرند و پیش از فرا رسیدن عذاب، توبه کنند. غفلت از هشدارها، انسان را به ورطهی هلاکت میکشاند.
3. رحمت الهی برای مؤمنان: در کنار عذاب سخت برای گناهکاران، خداوند مؤمنان را نجات داد و آنان را از عذاب در امان نگه داشت. این نشان میدهد که ایمان و پیروی از حق، سبب نجات و رستگاری است.
4. عبرتآموزی از تاریخ: داستان قوم لوط برای ما درس عبرت است تا از گناهان بزرگ، بهویژه اعمال زشت و ناپسند، دوری کنیم و بدانیم که خداوند بر همه چیز آگاه است و هیچ عملی از دید او پنهان نمیماند.
5. عدالت الهی: نزول عذاب بر قوم لوط، تجلی عدالت خداوند است؛ زیرا آنان پس از هشدارهای مکرر، باز هم بر گناه اصرار ورزیدند و مستحق عذاب شدند. این به ما اطمینان میدهد که خداوند هرگز به کسی ستم نمیکند و عذاب او تنها برای کسانی است که حجت بر آنان تمام شده است.