Sura Al-Kasas — Werset 10

Znaczenie słów:

• فُؤَادُ – serce, umysł.
• فَارِغًا – puste, pozbawione wszystkiego.
• لَتُبْدِي بِهِ – z pewnością ujawniłaby (sprawę) z nim związaną.
• رَبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا – wzmocniliśmy jej serce, dodaliśmy mu siły i cierpliwości.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy matka Mojżesza (pokój z nim) wrzuciła swojego syna do rzeki, a następnie dowiedziała się, że został on wyłowiony przez ludzi z domu faraona, jej serce stało się puste – opustoszało z wszelkich spraw doczesnych i wypełniło się wyłącznie myślą o Mojżeszu oraz ogromnym niepokojem o jego los. Zapomniała wówczas o obietnicy Boga, że ochroni jej dziecko i zwróci go jej z powrotem. Jej ból i troska były tak wielkie, że niewiele brakowało, aby zdradziła swoją tajemnicę i ujawniła, że to jej syn – co mogłoby narazić go na niebezpieczeństwo ze strony faraona. Jednak Bóg, ze swojego miłosierdzia, umocnił jej serce, obdarzył ją cierpliwością i spokojem, dzięki czemu zapanowała nad swoimi emocjami i nie ujawniła niczego. Stało się to po to, aby pozostała w gronie ludzi wierzących, którzy ufają obietnicom Boga i są przekonani, że On zawsze dotrzymuje słowa.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Bóg nie pozostawia swoich wiernych sług samych w chwilach próby – obdarza ich siłą i cierpliwością, gdy ich serca są bliskie załamania.
2. Matczyna miłość jest uczuciem naturalnym i szlachetnym, ale wiara i zaufanie Bogu są ważniejsze od ludzkich emocji – to one dają prawdziwy spokój.
3. Bóg dotrzymuje obietnic – matka Mojżesza otrzymała syna z powrotem, a jej wiara została nagrodzona, co uczy nas, że każda trudność ma swój kres i że Bóg zawsze ma plan dla swoich sług.
4. Werset ten pokazuje, jak wielką moc ma wiara – potrafi ukoić najbardziej wzburzone serce i powstrzymać je od pochopnych czynów.