سوره قصص — آیه 79

معانی کلمات:

• زینته: آرایهها و تجملات ظاهری، اعم از لباسهای فاخر، مرکبهای زیبا و اموال نمایان.
• حظّ عظیم: بهرهای بزرگ و سهمی فراوان از نعمتهای دنیوی.

تفسیر آیه:

قارون پس از آنکه خداوند او را از نعمتهای فراوان برخوردار کرده بود، با تمام تجملات و زینتهای خود در برابر قومش ظاهر شد تا عظمت و ثروت خویش را به رخ آنان بکشد. او با این کار میخواست جایگاه اجتماعی و برتری مالی خود را نشان دهد. در این هنگام، گروهی از مردم که دل به زرق و برق دنیا بسته بودند و تنها به دنبال لذتهای زودگذر بودند، با دیدن این صحنه، حسرت خوردند و آرزو کردند که ای کاش ما نیز همانند قارون از مال و جاه و زیباییهای دنیا بهرهمند میشدیم. آنان با تحسین و غبطه گفتند: «به راستی که قارون بهرهای بزرگ از خوشیهای دنیا دارد.» این سخن آنان نشان میدهد که چگونه ثروت و ظواهر فریبنده میتواند دلهای ضعیف را مفتون خود سازد و آنان را از حقیقت غافل کند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشدار میدهد که دلبستگی به زینتهای دنیوی و آرزوی داشتن آنها، نشانه ضعف ایمان و غفلت از آخرت است؛ چرا که مؤمن واقعی به دنبال رضایت پروردگار است، نه فخر فروشی به بندگان.
• تجملگرایی و خودنمایی با ثروت، صفتی نکوهیده است که انسان را از یاد خدا و مسئولیتهای اجتماعی دور میکند و ممکن است دیگران را به حسادت و آرزوی دنیا وادارد.
• مؤمن باید از این صحنهها عبرت بگیرد و بداند که نعمتهای دنیوی آزمون الهی هستند؛ نه مایه برتری بر دیگران، بلکه وسیلهای برای شکرگزاری و کمک به همنوعان.
• آرزوی دنیا و حسرت خوردن بر اموال دیگران، انسان را از تلاش برای سعادت ابدی بازمیدارد؛ پس باید دل را به قناعت و رضایت الهی آرام کرد و از فریب ظواهر پرهیز نمود.