Sure Kasas — Ayet 79

Kelime Anlamları:

• Zînetihî: Süslü giysileri, gösterişli hâli, debdebesi.
• Yâ leyte: Keşke, ne olurdu.
• Ûtiye: Verildi, bahşedildi.
• Hazzın azîm: Büyük pay, büyük nasip, bol nimet.

Tefsir:

Hz. Mûsâ'nın kavminden olan Kārûn, Allah'ın kendisine verdiği sayısız hazine ve servetle şımaran, şükretmeyen ve kibirlenen bir kişiydi. İşte bu âyet, onun kavminin karşısına büyük bir gösteriş ve ihtişamla çıktığı anı anlatmaktadır. O, sahip olduğu altın, gümüş, ipek elbiseler, değerli taşlar ve maiyetiyle birlikte, adeta bir saltanat sürüyormuşçasına kavminin önünde boy gösterdi. Bu tavrıyla aslında Allah'ın nimetini değil, kendi nefsini ve dünyalık debdebesini ön plana çıkarıyor, insanlara karşı büyüklük taslıyordu.

O sırada sahneyi izleyenlerden bir grup vardı ki, onlar yalnızca dünya hayatını, onun geçici süsünü ve zevkini arzuluyorlardı. Bu kişiler, Kārûn'un bu gösterişli hâlini görünce imrenerek şöyle dediler: "Keşke bizim de Kārûn'a verilen şu mal, mülk, ihtişam ve güç gibi bir şeyimiz olsaydı! Doğrusu o, bu dünyada çok büyük bir pay sahibi, çok şanslı bir adam." Onlar, Kārûn'un ahlâkını, isyanını ve sonunun ne olacağını hiç düşünmeden, sadece dış görünüşe aldanarak onun bu hâline hayran kaldılar ve onun gibi olmayı temenni ettiler.

Bu âyet, bizlere çok önemli bir gerçeği hatırlatmaktadır: İnsanların çoğu, olayların sadece dış yüzüne bakar ve dünya metaına gönül bağlar. Oysa mümin, gözünü ahirete dikmeli, dünyanın geçici süsüne aldanmamalıdır. Kārûn'un sahip olduğu servet, onu Allah katında değerli kılmadığı gibi, asıl felaketine sebep olmuştur. Buradan çıkaracağımız ders şudur: Bizler, Allah'ın verdiği nimetlere şükretmeli, bu nimetleri O'nun rızası doğrultusunda kullanmalı ve asla böbürlenmemeliyiz. Dünya malına imrenmek yerine, Allah'ın fazlına ve rahmetine talip olmalıyız. Unutmayalım ki, gerçek kazanç, dünyada değil, ahirette Allah'ın rızasını kazanmaktır. Bu kıssa, bizlere gösteriyor ki, dünyalık biriktirmek değil, gönül zenginliği ve iman, insanı yücelten asıl değerlerdir.