Surja El-Kasas — Ajet 86

Kuptimet e fjalëve:

• تَرْجُو: shpreson, pret me dëshirë.
• يُلْقَى إِلَيْكَ الْكِتَابُ: të shpallet ty libri (Kurani) me anë të shpalljes (vahjit).
• ظَهِيرًا: ndihmës, përkrahës, mbështetës.

Tefsiri i vargut:

O Pejgamber! Ti nuk ke pasur asnjë shpresë apo pritje që të të shpallet ty Kurani para se të të vinte shpallja, sepse nuk dije as të lexosh e as të shkruash dhe nuk kishe studiuar librat e mëparshëm. Por Zoti yt, nga mëshira e Tij e madhe ndaj teje dhe ndaj njerëzimit, të zgjodhi ty për këtë mision të madh dhe të shpalli këtë Libër fisnik. Prandaj, duke qenë se kjo është dhuratë e mëshirës hyjnore, ti duhet ta falënderosh Zotin për këtë mirësi të madhe dhe të mos bëhesh kurrsesi ndihmës i jobesimtarëve në atë që ata janë, duke i mbështetur ata në mohimin e tyre apo duke ua lehtësuar rrugën e tyre kundër së vërtetës. Ti duhet të qëndrosh i palëkundur në të vërtetën dhe të mos kërkosh asnjë lloj mbështetjeje prej tyre, sepse kjo bie ndesh me mirënjohjen ndaj Zotit që të dhuroi këtë nder.

Përfitimet nga vargu:

1. Shpallja e Kuranit ndaj Pejgamberit ﷺ ishte thjesht mëshirë nga Zoti, jo për shkak të meritave të tij personale, gjë që e bën këtë dhuratë edhe më të çmuar dhe tregon madhështinë e Zotit që i jep këtë nder kujt të dojë.
2. Njeriu duhet ta njohë vlerën e mirësive të Zotit ndaj tij dhe ta falënderojë Atë, sepse falënderimi është çelësi i shtimit të mirësive.
3. Ndalesa e qartë për të qenë ndihmës i jobesimtarëve në çfarëdo forme, qoftë e hapur apo e fshehtë, dhe kjo është një mësim i përhershëm për besimtarët që të jenë gjithmonë në anën e së vërtetës.
4. Ky varg ngushëllon besimtarin që ndihet i vetëm në rrugën e tij, duke i kujtuar se Zoti është me të dhe se mëshira e Tij është mbështetja më e madhe.