Ənkəbut surəsi — Ayə 14

1) Bəzi sözlərin izahı:

• لَبِثَ (ləbisə): qaldı, qaldı yaşadı, uzun müddət qaldı.
• الطُّوفَان (ət-tufan): hər şeyi bürüyüb məhv edən böyük su, daşqın; burada Nuh qövmünü məhv edən tufan nəzərdə tutulur.
• ظَالِمُون (zalimun): özlərinə zülm edənlər; Allaha şərik qoşmaqla, küfr etməklə öz canlarına ziyan vuranlar.

2) Ayənin təfsiri:

And olsun ki, Biz Nuhu öz qövmünə peyğəmbər olaraq göndərdik. O, onların arasında doqquz yüz əlli il qaldı — yəni min ildən əlli il az. Bu uzun müddət ərzində o, qövmünü tək Allaha iman etməyə, yalnız Ona ibadət etməyə dəvət edirdi, onları şirkdən və küfrdən çəkindirirdi. Lakin onlar inad edib onu yalançı saydılar, küfrlərində və azğınlıqlarında davam etdilər. Nəhayət, onlar zalım olduqları halda — yəni Allaha şərik qoşduqları, peyğəmbəri təkzib etdikləri üçün — tufan onları yaxaladı və hamısı suda boğulub həlak oldu.

Bu ayədə Uca Allah bizə Nuh peyğəmbərin (əleyhissəlam) heyrətamiz səbrini və dəvət yolunda göstərdiyi misilsiz əzmkarlığını göstərir. O, doqquz yüz əlli il boyu tək bir qövmə haqqı təbliğ etdi, onların laqeydliyinə, istehzasına və təkzibinə baxmayaraq, dəvətdən əl çəkmədi. Bu, hər bir mömin üçün böyük bir dərsdir: haqq yolunda səbirli olmaq, insanları yaxşılığa çağırmaqda yorulmamaq lazımdır. Allahın əzabı isə yalnız o zaman gəlir ki, artıq heç bir ümid qalmır və qövm öz küfründə israr edir. Bu ayə həm də göstərir ki, küfr və şirk insanı həm dünyada, həm axirətdə ziyana uğradan ən böyük zülmdür. Gəlin biz də Nuh peyğəmbərin ümməti olaraq tövhidə sarılaq, şirkdən uzaq duralaq və haqqı səbrlə təbliğ edək — çünki nicat yalnız Allaha iman və itaətdədir.