Suurah Al-'Ankabuut — Aayad 14

Macnaha Erayada:

• فَلَبِثَ: Wuxuu ku nagaaday, wuxuu ku dhex sii jiray.
• الطُّوفَانُ: Biyo xoog leh oo dhulka ku qarqay, ama cudur iyo dhibaato ku xoogaysatay dadka.
• ظَالِمُونَ: Gaalo ah, kuwa iskood u dulmiyay iyagoo ku sugan shirk iyo xumaan.

Tafsiirka:

Dhab ahaan waxaan u dirray Nabi Nuux ummaddiisii, isagoo ah rasuul iyaga loo soo diray. Wuxuuna ku dhex nagaaday iyaga muddo kun sano oo ka yar konton sano, taasoo ah sagaal boqol iyo konton sano, isagoo ku baaqaya inay cibaadeystaan Eebe kaligiis, kana gaashaaman shirkka iyo caabudidda waxa Eebe ka soo hadhay. Laakiin iyagu way beeniyeen, waxayna ku sii sugnaadeen gaalnimadooda iyo madax-adayggooda. Markaas Eebe wuxuu ku qabtay iyagii daad xoog leh oo wata biyo badan oo qarqay, wuxuuna ku halaagay iyagoo dulmi ku sugan, sababtoo ah gaalnimadooda iyo beenintooda rasuulkoodii. Sidaas darteed waxay ku halaagmeen iyagoo dhammaantood qarqmay.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

• Dulmigu waa sababta halaagga iyo cadhada Eebe, sidaa darteed waa in qofku ka fogaadaa dulmiga kasta, gaar ahaan shirkka oo ah dulmiga ugu weyn.
• Samirka iyo adkaysiga ee Nabi Nuux muddada dheer ee uu ku baaqayay qoomkiisii, waxay ina baraysaa in da'wada Islaamka aysan ku xadidnayn waqti gaaban, balse ay tahay mid u baahan dulqaad iyo samir.
• Caddaaladda Eebe waa mid ka muuqata inuu ciqaabo kuwa xaqa beeniya, isagoo siinaya fursado badan, marka ay gaashaanna uu ku qabto si xaq ah.
• Dulmigu wuxuu ku xidhan yahay qofka naftiisa, sidaa darteed qof kastaa waa inuu eego camalkiisa oo uu u toosiyo naftiisa jidka toosan, ka hor inta aan ciqaabta Eebe iman.