Sura Al-Ankabut — Werset 17

Znaczenie wybranych słów:

• Awsān (أوثان) – posągi, bożki, kamienne lub drewniane figury, które nie przynoszą ani korzyści, ani szkody.
• Takhluqūn ifkā (تخلقون إفكًا) – zmyślacie kłamstwo, fałszywie nadajecie tym bożkom miano bóstw, które zasługują na cześć.
• Rizq (رزق) – zaopatrzenie, środki do życia, wszystko to, co Bóg daje stworzeniom dla ich utrzymania.
• Turjaʿūn (ترجعون) – zostaniecie przywróceni, powrócicie po śmierci do waszego Pana.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

O wy, którzy oddajecie cześć bożkom! To, co czcicie poza Bogiem, to jedynie martwe posągi – dzieła waszych rąk – które nie mają żadnej mocy. Nadajecie im fałszywie miano „bogów" i zmyślacie o nich kłamstwa, twierdząc, że zasługują na waszą cześć i oddanie. Jednak te bożki nie są w stanie zapewnić wam żadnego zaopatrzenia ani utrzymania – nie posiadają one żadnej władzy nad waszym życiem, zdrowiem czy majątkiem. To Bóg – Jedyny Stwórca i Wszechmocny – jest Tym, który rozdaje zaopatrzenie wszystkim stworzeniom. Dlatego szukajcie zaopatrzenia u Niego, a nie u martwych posągów. Oddawajcie cześć wyłącznie Jemu, bądźcie Mu wdzięczni za wszystkie Jego dary i dobrodziejstwa, którymi was obdarza. Pamiętajcie, że do Niego – nie do waszych bożków – powrócicie w Dniu Zmartwychwstania, aby On was osądził i rozliczył z tego, co czyniliście na ziemi.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czysty monoteizm (tauhid) – werset uczy nas, że cała cześć, uwielbienie i prośby o zaopatrzenie powinny być kierowane wyłącznie do Boga, który jest jedynym Dawcą i Panem wszystkiego.
2. Odrzucenie fałszywych bóstw – pokazuje nam, że wszystkie inne „bóstwa" – czy to posągi, ludzie, czy rzeczy materialne – są bezsilne i nie zasługują na żadną cześć. To uwalnia serce człowieka od złudzeń i przywiązania do rzeczy, które nie mogą mu pomóc.
3. Zaufanie Bogu w kwestii utrzymania – werset ten zaszczepia w sercu wierzącego głęboką ufność w to, że to Bóg troszczy się o zaopatrzenie swoich sług. Człowiek nie musi martwić się o swoją przyszłość, jeśli pokłada nadzieję w Bogu i pracuje zgodnie z Jego nakazami.
4. Wdzięczność jako klucz do trwania w łasce – nakaz dziękowania Bogu przypomina nam, że wdzięczność jest bramą do zwiększenia Bożych darów. Kto dziękuje Bogu, ten otwiera sobie drzwi do jeszcze większych błogosławieństw.
5. Świadomość powrotu do Boga – przypomnienie o Dniu Powrotu skłania człowieka do refleksji nad swoim życiem, do pokuty i do czynienia dobra. Ta świadomość jest źródłem moralności i prawości w życiu muzułmanina.