سوره عنکبوت — آیه 19

معانی کلمات:

• یُبْدِئُ الْخَلْقَ: آفرینش را آغاز میکند و موجودات را از نیستی پدید میآورد.
• یُعِیدُهُ: آن را بازمیگرداند؛ یعنی پس از مرگ و نابودی، دوباره زنده میکند.
• یَسِیرٌ: آسان و سهل، بدون هیچ سختی و مانعی.

تفسیر آیه:

آیا این منکرانِ معاد با چشم دل نمینگرند و نمیدانند که خداوند چگونه آفرینش را آغاز میکند؟ او موجودات را از هیچ خلق میکند، آنها را در مراحل مختلف (نطفه، علقه، مضغه، سپس انسان کامل) پرورش میدهد، آنگاه مرگ را برایشان مقرر میدارد و پس از پایان یافتن عمر جهان، دوباره آنها را زنده میکند و به صحنهی قیامت بازمیگرداند. این بازآفرینی برای خداوند نه دشوار است و نه نیازمند ابزار یا زمان؛ چنانکه آفرینش نخستین برای او آسان بود، بازگرداندن دوباره نیز برایش ساده و بیهیچ زحمتی است. او قادری است که هیچ چیزی او را ناتوان نمیسازد و ارادهاش بر هر چیز نافذ است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه دلیلی روشن بر قدرت بیپایان خداوند است؛ کسی که توانست جهان را از هیچ بیافریند، یقیناً بر بازگرداندن آن پس از مرگ نیز تواناست.
• توجه به آفرینش نخستین، انسان را به ایمان به معاد رهنمون میشود و دل را از شک و تردید پاک میسازد.
• یادآوری بازآفرینی، انسان را به حسابرسیدن در روز قیامت ترغیب میکند و او را به انجام اعمال نیک و دوری از گناه سوق میدهد.
• این آیه امید را در دل مؤمنان زنده میکند که زندگی به مرگ ختم نمیشود، بلکه آغازی برای حیاتی جاودان است؛ حیاتی که در آن پاداش و جزای اعمال داده میشود.