سوره عنکبوت — آیه 31

معانی کلمات:

• رُسُلُنَا: فرشتگانِ ما (که به صورت انسان بر ابراهیم علیهالسلام نازل شدند).
• بِالْبُشْرَىٰ: به مژده (یعنی مژدهی تولد اسحاق و یعقوب).
• مُهْلِکُو: نابودکنندگان.
• الْقَرْيَةِ: شهر (منظور شهر سَدوم، محل سکونت قوم لوط).
• ظَالِمِينَ: ستمگران (به سبب کفر و گناهان بزرگ).

تفسیر آیه:

هنگامی که فرشتگانِ ما نزد ابراهیم علیهالسلام آمدند و او را به تولد فرزندی به نام اسحاق و پس از او فرزندش یعقوب مژده دادند، در همان حال به او گفتند: «ما مأموریم که اهل این شهر (سَدوم) را نابود کنیم؛ زیرا ساکنان آن، مردمانی ستمکار و گناهکارند که با انجام اعمال زشت و ناپسند (مانند لواط و کفر)، از حدود خداوند تجاوز کرده و شایستهی عذاب شدهاند.» این سخن، هم خبر از رحمت الهی برای ابراهیم بود و هم اعلام عذاب برای قوم لوط، تا پیامبر خدا از سرنوشت آنان آگاه شود.

فواید و پیامهای آیه:

1. عدالت الهی: خداوند هرگز قومی را نابود نمیکند مگر آنکه ستم و گناه آنان به اوج برسد و شایستهی عذاب گردند؛ این نشانهی عدالت و حکمت پروردگار است.
2. همراهی رحمت و عذاب: در یک لحظه، هم مژدهی فرزند به ابراهیم داده میشود و هم خبر عذاب قوم لوط؛ این میآموزد که زندگی دنیا آمیزهای از رحمت و آزمایش است و بندگان باید همواره به یاد قدرت خدا باشند.
3. اهمیت دعا و شفاعت: ابراهیم علیهالسلام با شنیدن خبر عذاب، بعداً برای قوم لوط شفاعت میکند (در آیات بعد)؛ این نشان میدهد که مؤمنان باید نسبت به دیگران مهربان باشند و در برابر گناهان، امید به اصلاح را از دست ندهند.
4. پرهیز از گناهان اجتماعی: نابودی قوم لوط به خاطر فحشا و ظلم بود؛ این هشدار جدی است که جوامع باید از گناهان علنی و ظلم دوری کنند تا گرفتار خشم الهی نشوند.
5. بشارت و انذار در کنار هم: قرآن همواره رحمت و عذاب را در کنار یکدیگر ذکر میکند تا مؤمنان هم امیدوار باشند و هم خداترس؛ این تعادل، انسان را به راه راست هدایت میکند.