Ankabut surasi — Oyat 31

Kalimalarning ma'nolari:

• رسلنا — Bizning elchi farishtalarimiz.
• بالبشرى — xushxabar bilan.
• مهلكو — halok qiluvchimiz.
• القرية — qishloq (bu yerda Lut qavmining shahri — Sadum nazarda tutilgan).
• ظالمين — o‘zlariga zulm qiluvchilar (kufr va gunohlar bilan).

Tafsir:

Qachonki Bizning elchi farishtalarimiz Ibrohim alayhissalomga Alloh taolodan Is’hoq va undan keyin Yoqub payg‘ambar bo‘lishi haqidagi xushxabarni olib kelishgach, ular Ibrohimga yana bir narsani bildirdilar: “Biz bu qishloq (Sadum) ahlini halok qiluvchimiz. Chunki ularning ahli zolim bo‘lib, kufr va fahsh ishlarni (Lut qavmining jirkanch amallarini) qilgan edilar”. Bu bilan ular Ibrohimga Lut qavmining boshiga kelajak azobni ham yetkazdilar. Ibrohim bu xabarni eshitib, qavm orasida mo‘minlar ham borligini o‘ylab, ular uchun shafoat qilmoqchi bo‘ldi, lekin keyin bu ish Allohning hikmati bilan hal bo‘ldi.

Foydalar:

• Bu oyatdan Alloh taoloning payg‘ambarlariga xushxabar berish odati ekanini, lekin zolim qavmlarga esa azob va’da qilinishini o‘rganamiz. Bu orqali mo‘minlar uchun rahmat, gunohkorlar uchun ogohlantirish bor.
• Zulm — halokatning sababi ekani va hech bir zolim jazosiz qolmasligi o‘rgatiladi. Bu esa insonni to‘g‘ri yo‘lga, taqvoga va gunohlardan saqlanishga undaydi.
• Payg‘ambarlarning xushxabari va ogohlantirishlari birga kelishi, mo‘minlarga umid, gunohkorlarga esa tazvir beradi. Bu orqali inson doimo Allohning rahmatidan umidvor bo‘lib, azobidan qo‘rqib yashashi kerakligi tushuniladi.
• Ibrohim alayhissalomning qavmi uchun g‘amxo‘rligi va ularni azobdan qutqarishga urinishi — mo‘minlarning o‘z jamiyatiga bo‘lgan mehr-muruvvatiga o‘rnakdir. Bu esa musulmonlarni birlikka, o‘zaro yordamga va gunohkorlarni to‘g‘ri yo‘lga chaqirishga undaydi.