Аль Имран сүрәсе — Аять 115

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُكْفَرُوهُ — «кәфер» тамырыннан, монда «инкяр итү» яки «югалту» түгел, бәлки «мәхрүм итү», «җибәрелмичә калдыру» мәгънәсендә. Ягъни, яхшылыкның әҗере киметелми, югалтылмый.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә шатлыклы хәбәр бирә: алар нинди генә яхшы эш кылсалар — кечкенә булсын яки зур, ул эш Аллаһы каршында һич югалмый. «Флән юкка чыкмас» дигән сүз — аларның изге гамәлләре өчен әҗер-савап биреләчәк, һичнинди яхшылык җәмәгатьчелектән дә, Аллаһы хозурыннан да мәхрүм калмый. Киресенчә, Аллаһы аларның бу эшләрен кабул итеп, аларга рәхмәт-шөкер белән карый һәм тулысынча әҗерен бирәчәк.

Аннары аять: «Аллаһы тәкъва кешеләрне белүче» дип тәмамлана. Тәкъвалык — Аллаһының боерганнарын үтәү һәм тыелганнарыннан читләшү, гөнаһлардан саклану. Аллаһы Тәгалә тәкъва мөэминнәрнең эшләрен, ниятләрен һәм хәлләрен тулысынча белә, аларның һәрбер яхшылыгын исәпкә ала һәм аларга тиешле әҗерне бирер. Аларның гамәлләре Аллаһыдан яшерен түгел, һәм ул аларны һич югалтмый.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин кеше кылган һәр изге эш — кечкенә булса да, зур булса да — Аллаһы хозурында саклана һәм аның әҗере мөкәттә (тулысынча) бирелер. Бу мөэминнәргә зур өмет һәм дәрт бирә: яхшылык кылудан туктамаска, гамәлләрнең азлыгына карамыйча, эшләүне дәвам итәргә.
2. Аллаһының белеме һәрнәрсәне колачлый — Ул тәкъва кешеләрне дә, аларның эшләрен дә белә. Бу белү — мөэмин өчен иң зур юаныч: кешеләр аның яхшылыгын күрмәсә дә, Аллаһы күрә һәм хисапка ала.
3. Тәкъвалык — Аллаһы ризалыгына ирешүнең төп юлы. Тәкъва кешеләр генә чын мәгънәдә Аллаһының мәхәббәтенә һәм ярдәменә лаек булалар, һәм аларның гамәлләре иң камил рәвештә кабул ителә.
4. Бу аять мөэминнәрне яхшылыкка өнди: кем дә кем Аллаһы юлында изгелек кылса, ул һичнинди очракта да әҗерсез калмый — бу Исламның мәрхәмәтлелеген һәм Аллаһының бәндәләренә карата юмартлыгын күрсәтә.