Suurah Aal-Imraan — Aayad 145

Macnaha Erayada:

• بِإِذْنِ اللهِ: Qadarka Ilaahay iyo amarkiisa.
• كِتَابًا مُؤَجَّلًا: Waqti go'an oo loo qoray, oo aan horay u socon karin ama dib u dhacayn.
• ثَوَابَ الدُّنْيَا: Abaalmarinta adduunyo, sida maal iyo ganimo.
• ثَوَابَ الْآخِرَةِ: Abaalmarinta aakhiro, sida Janno iyo raalli ahaanshaha Ilaahay.
• الشَّاكِرِينَ: Kuwa ku shukriya Eebe oo adeeca amarkiisa.

Tafsiirka Aayadda:

Naf kama dhimanato illa iyadoo Eebe idmo, waana qadar iyo qorshe uu Eebe go'aamiyay. Dhimashadu waxay leedahay muddo loo qoray, oo aan horay u iman karin ama dib u dhigin. Marka, ma aha in qofku ka carro dhimashada ama uu ka fogaado, laakiin waa inuu ku dadaalo sababaha, isagoo ogaa in qadarku yahay mid go'an.

Ka dib, Eebe wuxuu sheegayaa in qofkii doonaya abaalmarinta adduunyo oo uu ku camal falo shaqo wanaagsan, Eebe wuxuu siin doonaa wixii loo qaybiyay oo uu ku filan yahay, laakiin aakhiro kama helayo wax nasiib ah. Qofkii doonaya abaalmarinta aakhiro oo uu ku camal falo cibaado iyo adeec, Eebe wuxuu siin doonaa abaalmarinta aakhiro, isagoo weliba ka heli doona qaybtiisa adduunyo sida Eebe u qadaray.

Aayaddan waxay ku soo dagtay maalintii Badar ama Uxud, markii askar ka mid ah ay ka tageen jagadoodii si ay u gaadhaan maalka (ganiimada), kuwa kalena ay ku sugnaayeen jagadoodii ilaa dhammaadka. Eebe wuxuu ku bishaaraynayaa kuwa shukriya oo adeeca, inuu siin doono abaalmarin weyn oo ka fiican waxa ay doonayaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dhimashadu waxay ku timid qadar Eebe, mana jiro wax ka carara ama ka badbaada, marka waa in qofku ku xasilloonaada qadarka Eebe oo uu ku kalsoonaada.
2. Niyadu waa saldhigga camalka; qofkii doonaya adduunyo wuxuu heli doonaa wixii loo qaybiyay, qofkii doonaya aakhiro wuxuu heli doonaa abaalmarin weyn, isagoo aan lumin doonin qaybtiisa adduunyo.
3. Shukriga Eebe waa furaha nasiibka iyo abaalmarinta, wuxuuna Eebe ku yaboohay inuu siin doono kuwa shukriya abaalmarin ka weyn waxay filayaan.
4. Aayaddani waxay ku dhiirigelinaysaa Muslimka inuu ku dadaalo cibaadada iyo adeecidda Eebe, isagoon ka fikirin faa'iidada adduunyo ee gaaban, laakiin uu eego abaalmarinta aakhiro ee waaritaanka ah.