ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 145

የቃላት ማብራሪያ፦

• لِنَفْسٍ (ሊነፍሲን)፦ ለማንኛውም ነፍስ፣ ማለትም ለማንኛውም ሰው።
• بِإِذْنِ اللَّهِ (ቢኢዝኒላህ)፦ በአላህ ፈቃድና ውሳኔ።
• كِتَابًا مُّؤَجَّلًا (ኪታበን ሙአጅጃላ)፦ የተወሰነ ጊዜ ያለው የተጻፈ ውሳኔ፤ ማለትም ለእያንዳንዱ ሰው የተወሰነው የሞት ጊዜ ከመድረሱ በፊት ማንም አይሞትም፣ ከደረሰም በኋላ ማንም አይዘገይም።
• ثَوَابَ الدُّنْيَا (ሠዋበ ዱንያ)፦ የቅርቢቱ ዓለም ዋጋ፣ ማለትም ጊዜያዊ ጥቅም፣ ስም፣ ሀብትና የመሳሰሉት።
• ثَوَابَ الْآخِرَةِ (ሠዋበ አሊራህ)፦ የመጨረሻይቱ ዓለም ዋጋ፣ ማለትም የአላህ ዘንድ ያለው ዘላቂ ምንዳ።
• الشَّاكِرِينَ (አሽ-ሻኪሪን)፦ አመስጋኞች፣ ማለትም የአላህን ጸጋዎች አውቀው በታዛዥነት የሚያመሰግኑ ሰዎች።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ማንኛውም ሰው የራሱን ፍላጎት ብቻ ተከትሎ አይሞትም፤ ሞት የሚመጣው በአላህ ፈቃድና በእርሱ ውሳኔ ብቻ ነው። አላህ ለእያንዳንዱ ነፍስ የሞትን ጊዜ አስቀድሞ ጽፎ ወስኗል፤ ያ ጊዜ የተወሰነ ነው፤ ከመድረሱ በፊት ማንም አይሞትም፣ ከደረሰም በኋላ ማንም አይቀርም። ስለዚህ ሰው ከጦር ሜዳ ቢሸሽም ሆነ ቢቆይ፣ የተጻፈለት ጊዜው እስኪደርስ ድረስ አይሞትም። ይህ የአላህ ጥበብና ፍትሕ ምልክት ነው።

ከዚያም አላህ የሰዎችን ልብ ውስጥ ያለውን ሁኔታ ይነግረናል፦ ማንም ሰው በሥራው የቅርቢቱን ዓለም ጥቅም ብቻ ከፈለገ፣ አላህ ከዚህች ዓለም የተወሰነለትን ድርሻ ይሰጠዋል፤ ነገር ግን በመጨረሻይቱ ዓለም ምንም ድርሻ የለውም። ይህች ዓለም ጊዜያዊትና አላፊ ናት፤ ለእርሷ ብቻ መሥራት የሚያሳዝን ኪሳራ ነው።

በአንጻሩ ማንም ሰው በሥራው የመጨረሻይቱን ዓለም ምንዳ ከፈለገ፣ አላህ ያንን ምንዳ ይሰጠዋል፤ በዚህችም ዓለም የተወሰነለትን ሲሳይ አይነፍገውም። እነዚህ ሰዎች በታዛዥነታቸውና በትግልታቸው ጌታቸውን ያመሰግናሉ። አላህም አመስጋኞችን በታላቅ ምንዳ ይመነዳቸዋል።

ይህች አንቀጽ ለአማኞች ታላቅ ትምህርትና መጽናኛ ናት። ሕይወትና ሞት በአላህ እጅ መሆናቸውን ስንረዳ፣ ለጊዜያዊ ጥቅም ሲባል ከግዴታችን አንሸሽም። ይልቁንም የመጨረሻይቱን ዓለም ምንዳ በቅድሚያ እናስቀድማለን፤ ምክንያቱም እርሷ ዘላቂ ናት። አላህ በሥራችን ላይ ትዕግስትንና አመስጋኝነትን ይሰጠን፤ በእርሱ ቸርነት የሚያመሰግኑትን ሁሉ በምርጥ ምንዳ ይመነዳቸዋል።