Сураи Аль Имран Оят 180 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онон, ки дар неъмате, ки Худо ба онҳо ато кардааст,…

Аль Имран · 180/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ۝١٨٠

🔤 Transliteration

Wa laa yahsabannal lazeena yabkhaloon bimaa aataahumul lahu min fadilhee huwa khairal lahum bal huwa sharrul lahum sayutaw waqoona maa bakhiloo bihee Yawmal Qiyaamah; wa lillaahi meeraasus samaawaati wal ard; wallaahu bimaa ta`maloona Khabeer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Онон, ки дар неъмате, ки Худо ба онҳо ато кардааст, бахилӣ мекунанд, напиндоранд, ки дар бахилӣ кардан барояшон хайр аст. На, шарр аст! Дар рӯзи қиёмат он чиро, ки дар бахшиданаш бухл меварзиданд, чун тавқе ба гарданашон хоҳанд озехт. Ва аз они Худост мероси осмонҳову замин ва Ӯ ба ҳар коре, ки мекунед, огоҳ аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

يَبْخَلُونَ: бахилӣ мекунанд, яъне молу неъмате, ки Худо ба онҳо додааст, дар роҳи Худо сарф намекунанд ва ҳаққи онро намедиҳанд.
سَيُطَوَّقُونَ: ба гарданашон тавқ (гирдбанд) карда мешавад, яъне он чизе ки бахилӣ карданд, рӯзи қиёмат ба монанди занҷир ё афъӣ ба гарданашон печонида мешавад ва азоб мебинанд.
مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: мероси осмонҳо ва замин, яъне ҳамаи он чизҳо баъд аз фанои офаридаҳо ба Худо бармегардад ва Ӯ танҳо боқӣ мемонад.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол дар ин оят ба онҳое, ки аз неъматҳое, ки Худо ба онҳо ато кардааст, бахилӣ мекунанд ва ҳаққи Худоро аз он намедиҳанд, огоҳӣ медиҳад, ки набояд гумон кунанд, ки ин бахилӣ барои онҳо хайр аст. Не, ин амал барои онҳо шарр ва зараровар аст. Зеро он молу сарвате, ки аз сарф кардан дар роҳи Худо боздоштанд, рӯзи қиёмат ба гарданашон ҳамчун тавқе аз оташ ё занҷире, ки бо он азоб мебинанд, табдил меёбад. Ва онҳо бо ҳамин чизе, ки бахилӣ карданд, азоб карда мешаванд.

Сипас Худо мефармояд, ки мероси осмонҳо ва замин танҳо ба Ӯ тааллуқ дорад. Ҳамаи чизҳо нобуд мешаванд ва танҳо Худо боқӣ мемонад. Ӯ донандаи ҳамаи аъмоли шумост, ҳатто ниятҳои пинҳонии дилҳоро медонад ва ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки бахилӣ ва худдорӣ аз сарф кардани неъматҳо дар роҳи Худо на хайр, балки шарр аст.
Худо ба мо неъматҳоро аз фазли худ медиҳад ва мо бояд онҳоро дар роҳи Ӯ сарф кунем, на ин ки онҳоро пинҳон дорем.
Ҳамаи молу сарватҳо дар ниҳоят ба Худо бармегарданд, пас набояд ба онҳо дил бастем ва аз сарф кардани онҳо дар роҳи нек бимем.
Худо аз ҳамаи аъмоли мо огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад, пас бояд ҳамеша некӣ кунем ва аз бахилӣ дурӣ ҷӯем.
Ин оят моро ба саховат ва кушодадастӣ дар роҳи Худо даъват мекунад, то ки дар охират аз азоб наҷот ёбем ва ба хайру баракат ноил гардем.

📜 Оят 178-182 — Сураи Аль Имран

178وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ ۚ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ

Кофирон напиндоранд, ки дар мӯҳлате, ки ба онҳо медиҳем, хайри онҳост. Ба онҳо мӯҳлат медиҳем, то бештар ба гуноҳонашон бияфзоянд ва барои онҳост азобе хоркунанда!

179مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَىٰ مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىٰ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاءُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ

Худо бар он нест, ки шумо мӯъминонро бад-ия ҳол, ки акнун ҳастед, раҳо кунад. Меозмояд, то нопокро аз пок ҷудо созад. Ва Худо бар он нест, ки шуморо аз ғайб биогоҳонад, вале баъзе аз паёмбаронашро, ки худ бихоҳад, бармегузинад. Пас ба Худо ва паёмбаронаш имон биёваред. Ва агар имон биёваред ва парҳезгорӣ кунед, аҷре азим ёбед!

180وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

181لَّقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

Албатта Худо шунид сухани он касонро, ки мегуфтанд: «Худо бенавост ва мо тавонгарем». Гуфторашонро ва низ ин ки паёмбаронро ба ноҳақ мекуштанд, хоҳем навишт ва гӯем: «Бичашед азоби оташи сӯзонро!»

182ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ

Ин ҷазои амалҳоест, ки пешопеш ба ҷой овардед вагарна Худованд ба бандагонаш ситам раво намедорад.

← Оят 179 📖 Аль Имран Оят 181 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

180Оят

Тарҷума — Аль Имран 180

Сураи Аль Имран Оят 180 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онон, ки дар неъмате, ки Худо ба онҳо ато кардааст,…

Сураи Оят 180/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 178–182. Ба Тоҷикӣ: Русский.