سورت آل عمران — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• الْحَيُّ: هغه ذات چې بشپړ ژوند لري، نه مري او نه له منځه ځي.
• الْقَيُّومُ: هغه ذات چې په خپل ځان قائم وي، له هر څه بې نیازه وي او ټول مخلوقات پر ده قائم او ولاړ وي.

تفسیر:

الله هغه ذات دی چې له هغه پرته بل هیڅ حق معبود نشته. هغه ژوندی دی، داسې ژوند چې په کې نه مرګ وي، نه خوب وي او نه هېڅ قسمه کمزوري او نقصان وي. هغه قیوم دی، یعنې په خپل ځان ولاړ او قائم ذات دی، له ټولو مخلوقاتو بې نیازه دی او ټول مخلوقات په هغه پورې تړلي دي؛ د دوی بقا، روزي او ټول چارې پر ده ولاړې دي. پرته له هغه، هیڅ شی نه شي کولای چې قائم پاتې شي. دا آیت د توحید بنسټ دی چې د الله تعالی د یووالي او د هغه د بشپړو صفاتو بیانوي.

فايدې او عبرتونه:

• دا آیت موږ ته د توحید درس راکوي چې یوازې الله تعالی د عبادت وړ دی او له هغه پرته بل هر څه باطل دي.
• د الله تعالی د "حی" او "قیوم" صفاتو پیژندل د مومن زړه ته ډاډ او اطمینان ورکوي، ځکه چې پوهیږو زموږ ټول چارې د یو ژوندي او قائم ذات په لاس کې دي چې هیڅکله نه ستړی کیږي.
• دا آیت موږ ته یادونه کوي چې په ټولو چارو کې باید پر الله توکل وکړو، ځکه هغه ژوندی دی او د خپلو بندګانو هر کار اوریدونکی او لیدونکی دی.
• د دې آیت په واسطه مومن د شرک او بت پرستۍ څخه لیرې کیږي او یوازې د الله عبادت کوي، چې دا د نجات او بریالیتوب لار ده.