سوره آل عمران — آيت 2

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

• اللَّهُ: الله جو نالو، اهو ذات جيڪو عبادت جو حقدار آهي.
• لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ: ڪو به عبادت جو حقدار ناهي سواءِ ان جي.
• الْحَيُّ: هميشه زندهه، اهڙي زندگي سان جيڪا ڪڏهن به ختم نه ٿيندي ۽ ان ۾ ڪا به کوٽ ناهي.
• الْقَيُّومُ: پاڻ قائم ۽ قائم رکندڙ، جيڪو پنهنجي ذات سان قائم آهي ۽ سڀني مخلوقات کي قائم رکي ٿو.

2) آيت جي تفسير:

الله اهو ذات آهي، جنهن کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي. اهو ئي حقيقي معبود آهي، ان کان سواءِ ٻيو ڪو به عبادت جو حقدار ناهي. اهو هميشه زندهه آهي، ان جي زندگي مڪمل ۽ بي نقص آهي، ان کي ڪڏهن به موت نه ايندو ۽ ان ۾ ڪا به گهٽتائي ناهي. اهو پاڻ پنهنجي ذات سان قائم آهي، پنهنجي سڀني مخلوقات کان بي نياز آهي، ۽ سڀئي مخلوقات ان جي ئي ڪري قائم آهن، هر حال ۾ ان کان بي نياز نه ٿي سگهيون ٿيون. هو ئي سڀني جو سنڀاليندڙ ۽ نگهبان آهي.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله جي وحدانيت جو اقرار ڪرڻ ۽ ان کي ئي عبادت جو حقدار سمجهڻ، اهو ئي اسلام جو بنيادي عقيدو آهي.
• الله جي صفت ”الحي“ مان معلوم ٿئي ٿو ته هو هميشه زندهه ۽ باقي رهندڙ آهي، اسان کي به ان جي رحمت ۽ حياتي تي ڀروسو رکڻ گهرجي.
• الله جي صفت ”القيوم“ اسان کي سيکاري ٿي ته اسان جو وجود ۽ اسان جي هر شيءِ جو دارومدار صرف الله تي آهي، ان ڪري اسان کي هر حال ۾ ان کان مدد گهرڻ گهرجي.
• هي آيت اسان کي ياد ڏياري ٿي ته اسان جو پالڻهار هڪ اهڙو رب آهي جيڪو هميشه اسان سان آهي، اسان جي سنڀال ڪري ٿو ۽ اسان جي هر ضرورت کي پورو ڪري ٿو.
• ان تي ايمان آڻڻ ۽ ان جي صفتن کي سمجهڻ اسان جي دلين ۾ سڪون ۽ اطمينان پيدا ڪري ٿو، ۽ اسان کي اسلام ۽ قرآن سان محبت پيدا ٿئي ٿي.