Аль Имран сүресі — Аят 2

1. Сөздердің мағынасы:

— اللَّهُ: Алланың жалқы есімі, барлық мақұлықты жаратқан Жаратушы.

— لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ: Одан басқа шынайы тәуел етілетін құдай жоқ деген мағынада.

— الْحَيُّ: Мәңгі тірі, өмірі кемел және ешқашан өлмейтін.

— الْقَيُّومُ: Өзі барлық нәрсенің тіршілігін ұстап тұрушы, әрі Өзі ешкімге мұқтаж емес, ал барлық мақұлық Оған мұқтаж.

1. Тәпсір:

Бұл аятта Алла Тағала Өзінің ерекше сипаттарын білдіреді. Ол — жалғыз Құдай, Одан басқа шынайы тәуел етілетін ешбір құдай жоқ. Ол — мәңгі тірі, өмірі толық және кемел, онда өлім де, кемшілік те жоқ. Сондай-ақ Ол — Қайюм, яғни Өзі өзімен тұрған, барлық жаратылғандарға мұқтаж емес, керісінше барлық мақұлық Оның қолдауымен өмір сүреді және ешбір жағдайда Одан тәуелсіз бола алмайды. Бұл аят Алланың бірлігін, тірілігін және барлық нәрсені басқарып, ұстап тұрушы екенін айқын дәлелдейді.

1. Пайдалы қорытындылар:

— Бұл аят Алланың жалғыздығын және Оған ғана құлшылық ету керектігін еске салады.

— Алланың «Әл-Хайй» және «Әл-Қайюм» есімдері Оның кемелдігін және барлық нәрсенің Оған тәуелді екенін білдіреді.

— Адам баласы әрдайым Аллаға мұқтаж екенін түсініп, Оған сенім артып, шүкіршілік етуі керек.

— Бұл аят жүрекке тыныштық беріп, Алланың құдіретіне сенімді нығайтады, әрі Исламның негізгі ұстанымы — таухидті (Алланың бірлігін) ұғындырады.