Аль Имран сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-Хәйй (الْحَيُّ): Һәрвакыт тереклек иясе, үлеме, йокысы һәм аңсызлыгы булмаган, мәңге тере булучы.
• әл-Каййум (الْقَيُّومُ): Үз-үзе белән торучы, беркемгә дә мохтаҗ булмаучы, әмма барлык мәхлукатларны тотучы һәм аларның хәлләренә җитәкчелек итүче.

Аять тәфсире:

Аллаһ Үзе генә һәркемнең иңәсендәге йөкне күтәрә ала торган, һәрнәрсәдән өстен булган зат. Ул — бердәнбер хакыйкый Илаһ, Аңардан башка гыйбадәт кылырга лаеклы һичкем юк. Аның тереклеге — чиксез һәм камил тереклек: анда үлем, йокы, ару-талу кебек кимчелекләр юк. Ул — Каййум: Үзе беркемгә дә мохтаҗ түгел, бөтен мәхлукатлар Аңа мохтаҗ. Җирдәге һәм күкләрдәге барлык нәрсәләр Аның ихтыяры белән тора, һәр мәхлукатның яшәве, ризыклануы һәм хәрәкәте Аңа бәйле. Ул һәрвакыт үзенең мәхлукатларының эшләрендә катнаша, аларны саклый, тәрбияли һәм һәр эшне үз вакытында тәмамлый. Бу сыйфатлар Аллаһу тәгаләнең бөеклеген, кодрәтен һәм Аның һәрнәрсәгә ия булуын күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше Аллаһның тереклеге һәм Аның һәрнәрсәне тотучы икәнлеге турында уйлап, Аңа тәүәккәл итә, чөнки Ул һәрвакыт ишетә, күрә һәм ярдәм итә ала.
• Аллаһның Каййум булуы — Аның кодрәтенең чиксезлеген күрсәтә, бу мөэминнең күңеленә тынычлык сала: бөтен эшләр Аның кулында.
• Бу аять мөэминне Аллаһтан башкага гыйбадәт кылудан саклана, чөнки чын Илаһ — тик Ул гына, һәм Аңардан башка һәрнәрсә — Аңа мохтаҗ булган мәхлукат.
• Аллаһның тереклеге турында уйлау мөэминнең йөрәгендә Аллаһка мәхәббәт һәм хөрмәт уята, чөнки Ул һәрвакыт аның янында, аның хәлен белә.