Аль Имран сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَنَّى – ничек, кайдан.
• يَمْسَسْنِي – миңа кагылды, якын килде (ягъни никахсыз яки хәрам юл белән).
• قَضَى أَمْرًا – бер эшне теләде, аны булдырырга карар кылды.
• كُن فَيَكُونُ – «Бул!» – ул була.

Аять тәфсире:

Мәрьям, бу хәбәрне ишеткәч, гаҗәпләнеп әйтте: «И Раббым! Миңа ничек бала булыр? Миңа бернинди кеше дә кагылмаган бит, мин кияүдә дә түгел, бозыклык та кылмадым». Ул моны инкяр итү өчен түгел, ә Аллаһның кодрәтенә карата хәйран калып әйтте, чөнки гадәттә бала ата-анасыз тумаган.

Шулчак фәрештә аңа әйтте: «Әйе, бу синең өчен гадәти күренеш түгел, ләкин Аллаһның кодрәте бөтен нәрсәдән өстен. Ул үзе теләгән нәрсәне барлыкка китерә, хәтта гадәттән тыш рәвештә. Ул бер эшне теләсә, аңа бары тик „Бул!“ дип әйтә, һәм ул эш шундук була. Синең өчен баланың атасыз булуы Аллаһ өчен бер дә кыен түгел, чөнки Ул һәрнәрсәгә кадир».

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның кодрәте чиксез, Ул һәрнәрсәгә кадир, һәм Аның өчен бернәрсә дә мөмкин түгел түгел. Кеше гадәттән тыш хәлләргә юлыкканда, Аллаһның бөеклегенә ышанырга һәм Аңа тәвәккәл итәргә тиеш.
• Мәрьям галәйһиссәламнең гади вә тәкъва булуы – аның Аллаһ каршында югары дәрәҗәгә ирешүенә сәбәп булды. Бу мөэминнәргә пакьлекне сакларга һәм Аллаһка тугрылыклы булырга өнди.
• Аллаһ теләгән эшне бер сүз белән булдыра алуы – Аның кодрәтенең иң олы билгесе. Бу безнең иманыбызны ныгыта: Аллаһ теләсә, һәр эшне җиңеләйтә ала, шуңа күрә без Аңа гына таянырга тиешбез.
• Бу аятьтә Аллаһның барлыкны юктан бар итү кодрәте күрсәтелә, бу исә безне Уның бөеклегенә хәйран калырга һәм Аңа гыйбадәт кылырга өнди.