Surah Ar-Rum — Talata 13

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Shufa'ā' (شُفَعَاء) – mga tagapamagitan o mga tagapagligtas na maaaring mamagitan para sa kanila.
• Kāfirīn (كَافِرِينَ) – mga nagtatatwa, mga tumatanggi, at mga nagkakaila.

Paliwanag ng Talata:

Sa Araw ng Paghuhukom, ang mga sumamba sa mga diyus-diyosan bukod pa sa Allah ay hindi makakatagpo ng sinuman mula sa mga sinamba nilang ito na maging tagapamagitan para sa kanila upang iligtas sila mula sa parusa. Sa katunayan, ang mga diyus-diyosang iyon ay tatalikod sa kanila at magkakaila sa kanila, at sila mismo ay magkakaila rin sa mga sinamba nilang iyon. Sa sandaling iyon, magkakawatak-watak sila at bawat isa ay tatalikod sa isa't isa — ang mga sumasamba ay magkakaila sa kanilang mga sinamba, at ang mga sinamba ay magkakaila sa mga sumamba sa kanila. Walang sinuman sa kanila ang makapagbibigay ng tulong o pamamagitan sa iba, sapagkat ang pamamagitan sa Araw na iyon ay tanging sa Allah lamang, at hindi ito maaaring hingin sa anumang nilalang.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pag-asa sa anumang nilalang bukod pa sa Allah — maging ito man ay mga diyus-diyosan, mga santo, o mga tao — ay isang malaking pagkakamali, sapagkat sa Araw ng Paghuhukom, ang mga ito ay hindi makapagbibigay ng anumang tulong o pamamagitan.
2. Ang tunay na kaligtasan ay nasa pagpapanatili ng dalisay na pananampalataya sa Allah lamang, at ang pag-iwas sa anumang anyo ng pagsamba o paghingi ng tulong sa iba bukod sa Kanya.
3. Ang aral na ito ay nagtuturo sa atin na ang lahat ng nilalang — gaano man kataas ang kanilang katayuan — ay walang kapangyarihan kung hindi ipinagkaloob ng Allah. Kaya't nararapat na ituon natin ang ating pag-asa, takot, at pagsamba sa Allah lamang, ang Nag-iisang Diyos na karapat-dapat sambahin.