සූරා අර්-රූම් — ආයාත් 13

වචන අර්ථ:

• شُفَعَاءُ (ෂුෆ‘ආ'): මැදිහත්කරුවන්, නියෝජිතයන්
• كَافِرِينَ (කාෆිරීන්): ප්රතික්ෂේප කරන්නන්, නොඅදහන්නන්

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙන් අල්ලාහ් තආලා පැහැදිලි කරන්නේ මරණින් මතු දිනයේදී මුෂ්රික්වරුන්ගේ තත්ත්වය කෙතරම් බිහිසුණු හා අසරණ වන්නේද යන්නයි. ඔවුන් මෙලොවදී අල්ලාහ්ට අමතරව නමස්කාර කළ දෙවිවරුන් ලෙස සලකනු ලැබූ පිළිම, ග්‍රහයින්, මලායිකාවරුන් හෝ පින්වතුන් වැනි දෑ ඒ දිනයේදී ඔවුන් වෙනුවෙන් මැදිහත් වීමට කිසිසේත්ම නොපැමිණෙනු ඇත. ඊටත් වඩා ඛේදජනක කාරණය නම්, ඔවුන් ඒ දිනයේදී තමන් නමස්කාර කළ එම දේවතාවන්ම ප්‍රතික්ෂේප කර දමනු ඇති බවයි. එනම්, ඔවුන් අතර පරස්පර විරෝධයක් හා වෛරයක් ඇති වන අතර, එකිනෙකාගෙන් වෙන් වී යනු ඇත. මක්නිසාද යත්, ඒ දිනයේදී මැදිහත්වීමේ බලය සම්පූර්ණයෙන්ම අල්ලාහ්ට පමණක් අයත් වන බැවිනි. ඔහුගේ අවසරයකින් තොරව කිසිවෙකුට මැදිහත් විය නොහැක. එබැවින් මුෂ්රික්වරුන්ගේ බලාපොරොත්තු සියල්ල බිඳ වැටෙන අතර, ඔවුන්ට උපකාර කිරීමට කිසිවෙකුත් නොසිටිනු ඇත.

උපදේශන හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ් හැර වෙනත් කිසිවෙකුට නමස්කාර කිරීම හෝ ඔවුන්ගෙන් උපකාර ඉල්ලීම මුළුමනින්ම නිෂ්ඵල බව මෙයින් පැහැදිලි වේ. අවශ්‍යතාවයේදී ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ගෙන දිය නොහැක.
2. සැබෑ බලය හා අධිකාරිය ඇත්තේ අල්ලාහ්ට පමණක් බවත්, ඔහුගේ අවසරයකින් තොරව කිසිදු මැදිහත්වීමක් සිදු නොවන බවත් අප වටහා ගත යුතුය. එබැවින් සියලු කටයුතුවලදී අප යැපිය යුත්තේ ඔහු මත පමණි.
3. මෙලොවදී අල්ලාහ්ට අමතරව අන් අයට නමස්කාර කරන්නන්ට අවසාන දිනයේදී බලාපොරොත්තු සුන්වීම හා පසුතැවීම හැර වෙන කිසිවක් අත් නොවනු ඇත. එබැවින් අප මෙලොවදීම අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කරමින්, ඔහුගේ මාර්ගයේ ගමන් කළ යුතුය.
4. මෙම ආයාතය තවුහීද් (අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය) පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියක් වන අතර, එය අපගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරමින්, අල්ලාහ් හැර අන් සියල්ලෙන් ඈත් වීමට අපව යොමු කරයි.