Surah Ar-Rum — Aya 13

Ma’anonin Kalmomi:

• شُفَعَاءُ: Masu cẽto da roƙo ga mutum a wurin wani.
• كَافِرِينَ: Masu musun, waɗanda suka ƙi yarda da su.

Tafsirin Ayar:

A ranar tãshin alkiyama, waɗannan mushirikai ba za su sami wani mai cẽto ba daga cikin abubuwan bautarsu da suka yi ta kiran su a duniya, kamar gumaka, tsafin, ko wasu halittu da suka ɗauka a matsayin abokan Allah. Babu wani daga cikinsu da zai iya shiga tsakani don cẽto su daga azabar Allah, ko ya taimake su ta kowace hanya. A maimakon haka, waɗannan abubuwan bautar za su musu, su kuma su musunta su. Za su yi watsi da juna, kuma kowanne ɗayan zai ƙi ɗayan. A wannan lokaci, za su gane cewa shiga tsakani gaba ɗaya na Allah ne kaɗai, kuma ba a neman shi daga wanin Allah. To amma wannan fahimtar ba za ta amfane su ba, domin lokacin tuba ya wuce, kuma azaba ta tabbata a kansu.

Fahimtar Darussa:

1. Cẽto da shiga tsakani a ranar alkiyama ba za su kasance ba sai da iznin Allah, kuma ba za a samu daga waɗanda aka bauta wa ba, domin su ba su da iko a kan kome.
2. Ƙarya da musun abubuwan bautar da aka yi wa a duniya, za su bayyana a fili a ranar alkiyama, kuma wannan ya nuna cewa bautar wanin Allah ba ta da wani amfani.
3. A kan mutum ya dogara ga Allah kaɗai, kuma ya nisanta daga shirka, domin shirka ita ce dalilin halaka da nadama a ranar da babu wani amfani.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su tsaya a kan tauhidi, kuma su yi tunani a kan ƙarshen masu shirka, don su ƙara gode wa Allah da ya shiryar da su ga hanya madaidaiciya.