Ар-Рум сүресі — Аят 13

1. Сөздердің мағынасы:

• شُرَكَائِهِمْ — олардың серік қосқан тәңірлері, яғни Аллаһтан басқа табынған нәрселері.
• شُفَعَاءُ — шапағат етушілер, яғни азаптан құтқарып, араша түсушілер.
• كَافِرِينَ — мойындамаушылар, теріске шығарушылар, яғни олардан безінушілер.

1. Тәпсірі:

Қиямет күні Аллаһтан басқа табынған пұттары мен серіктері оларға шапағат етіп, азаптан құтқара алмайды. Керісінше, олар бір-бірінен безінеді: пұттар өздеріне табынғандардан безінеді, табынушылар да пұттарынан безінеді. Себебі олардың бәрі де құрдымға кетушілер қатарында. Шапағат тек Аллаһтың құзырында, Одан басқа ешкімнен шапағат сұрауға болмайды. Осылайша, дүниеде өздері сеніп, тәуекел етіп табынған нәрселері оларды тастап, өздері де соларға деген сенімдерінен айырылады.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Шапағат тек Аллаһтың рұқсатымен және Оның қалауымен ғана болады; оны Аллаһтан басқадан сұрау адасушылық.
• Дүниеде Аллаһтан басқаға сеніп, оларға тәуекел ету — қияметте өкінішке әкеледі.
• Адам баласын тек Аллаһқа ғана құлшылық етуге және Одан ғана жәрдем сұрауға шақыратын бұл аят — таухидтің маңыздылығын ұғындырады.
• Қиямет күні әркім өз ісінің жауабын өзі береді, ешкім ешкімге пана бола алмайды.
• Осындай аяттар арқылы адамзат дүниедегі өтпелі нәрселерге арбанып қалмай, мәңгілік өмірге дайындалуға шақырылады.