سورت روم — آیت 18

د معنا کلمو تشریح:

• عَشِیًّا: د ورځې وروستۍ برخه، له غرمې وروسته تر ماښامه پورې، چې د عصر د لمانځه وخت دی.
• تُظْهِرُونَ: د غرمې په وخت کې داخلېدل، یعنې کله چې لمر نیمه ورځ ته رسیږي، چې د ظهر د لمانځه وخت دی.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ ته په آسمانونو او ځمکه کې ټول حمد او ثنا ده. هغه ذات د ستاینې وړ دی په هر حالت کې، که په شپه کې وي که په ورځ کې. مؤمنان باید د الله تعالیٰ تسبیح او ثنا وکړي په داسې وختونو کې چې د لمانځه وختونه دي: کله چې ماښام ته ننوځي (د ماغرب او عشاء لمانځه وخت)، کله چې سهار ته ننوځي (د سبا لمانځه وخت)، کله چې عصر ته ننوځي (د عصر لمانځه وخت)، او کله چې غرمه ته ننوځي (د ظهر لمانځه وخت). دا ټول وختونه د الله تعالیٰ د حمد او ثنا لپاره ځانګړي شوي دي، ځکه چې هغه په آسمانونو او ځمکه کې یوازینی حمد او ستاینې وړ ذات دی. د آسمان ملایکې او د ځمکې ټول مخلوقات د هغه تسبیح کوي، او مؤمنان باید په دې وختونو کې د هغه یاد ته حاضر شي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالیٰ ته په هر وخت او هر ځای کې حمد او ثنا ده، او مؤمن باید په ټولو حالاتو کې د الله یاد وکړي، نه یوازې په خوشحالۍ کې بلکې په سختۍ کې هم.
2. د لمانځه وختونه د الله تعالیٰ د تسبیح او حمد لپاره ځانګړي شوي دي، چې دا د مؤمن لپاره یوه لویه نعمت ده چې د ورځې په اوږدو کې له الله سره اړیکه ټینګه کړي.
3. دا آیت د الله تعالیٰ د عظمت او لویوالي یادونه کوي، چې هغه د آسمانونو او ځمکې رب دی او ټول مخلوقات د هغه تسبیح کوي، نو مؤمن باید د دې مخلوقاتو په څېر د الله تعالیٰ تسبیح او ثنا وکړي.
4. په دې آیت کې د لمانځه وختونو ته اشاره شوې ده، چې دا د مسلمانانو لپاره یوه لارښوونه ده چې خپل لمانځه په خپل وخت کې ادا کړي او د الله تعالیٰ یاد ته حاضر شي.