Sura Ar-Rum — Aya 17

Maana ya Maneno:

• فَسُبْحَانَ اللهِ: Taksifu Mwenyezi Mungu, yaani kumtakasa na kumtenga na kila upungufu, na kumtaja kwa sifa zake za ukamilifu.
• حِينَ تُمْسُونَ: Wakati mnapoingia katika wakati wa jioni, yaani baada ya jua kuzama hadi usiku.
• وَحِينَ تُصْبِحُونَ: Wakati mnapoingia katika wakati wa asubuhi, yaani mwanzo wa mchana.

Tafsiri ya Aya:

Enyi Waumini! Mtakase Mwenyezi Mungu na mumtaje kwa sifa zake za utukufu, mkimtenga na washirika, mke, na mtoto. Mtakase kwa ndimi zenu na mtimize hilo kwa viungo vyenu vyote wakati wa jioni (ambao ni wakati wa sala za Magharibi na Isha), na wakati wa asubuhi (ambao ni wakati wa sala ya Alfajiri). Na ni vyema pia kumtakasa wakati wa alasiri na adhuhuri. Na sifa njema zote na shukrani ni za Mwenyezi Mungu katika mbingu na ardhi, usiku na mchana. Aya hii inawaongoza Waumini kumtambua Mwenyezi Mungu kwa sifa zake za ukamilifu, na kumtakasa kutokana na kila upungufu, hasa katika nyakati hizi nne ambazo ndizo nyakati za sala tano za faradhi.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kumsifu Mwenyezi Mungu na kumtakasa ni ibada inayomkaribisha mja kwa Mola wake, na inamfanya ajisikie utulivu na raha ya moyo.
2. Aya inafundisha Waumini kumkumbuka Mwenyezi Mungu katika kila wakati wa mchana na usiku, hivyo kudumisha uhusiano wa kiroho na Mola wao katika maisha yao yote.
3. Kuweka nyakati za sala kama alama za kumtakasa Mwenyezi Mungu kunathibitisha kwamba dini ya Uislamu imejengwa juu ya utaratibu na nidhamu, ambayo humsaidia mja kudhibiti wakati wake na kuutumia vizuri.
4. Aya inathibitisha kwamba Mwenyezi Mungu anastahili sifa zote njema na utakaso kutokana na kila upungufu, jambo linalomfanya Muumini ajivune na dini yake na kuamini kwa dhati ukuu wa Mola wake.
5. Kumtakasa Mwenyezi Mungu kwa ndimi na viungo kunamfundisha Muumini kuwa ibada si kwa maneno tu, bala ni kwa vitendo na matendo mema katika maisha yake yote.