روم سۈرىسى — ئايەت 17

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «فَسُبْحَانَ اللَّهِ»: ئاللاھنى بارلىق نۇقسانلاردىن پاك دەپ بىلىش، ئۇنىڭغا شېرىك، ئايال ۋە بالىلارنىڭ بولۇشىدىن پاك دەپ ئېتىقاد قىلىش.
• «حِينَ تُمْسُونَ»: كەچكى ۋاقىتقا كىرگەن چېغىڭلاردا، يەنى مەغرىب ۋە خۇپتەن نامازلىرىنىڭ ۋاقتىدا.
• «وَحِينَ تُصْبِحُونَ»: ئەتىگەن ۋاقىتقا كىرگەن چېغىڭلاردا، يەنى بامدات نامازىنىڭ ۋاقتىدا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۆمىنلەر! ئاللاھ تائالانى ھەر قانداق نۇقسان ۋە كەمچىلىكتىن پاك دەپ بىلىڭلار. ئۇنىڭغا ھېچقانداق شېرىك، ئايال ياكى بالىنىڭ بولۇشى مۇمكىن ئەمەس. ئۇنىڭغا كامالەت سۈپەتلىرىنى مۇناسىپ دەپ ئېتىقاد قىلىڭلار، تىلىڭلار بىلەن ئۇنى ئۇلۇغلاڭلار ۋە باشقا ئەزالىرىڭلار بىلەن بۇ ئېتىقادنى ئەمەلىيەتتە كۆرسىتىڭلار. كەچكى ۋاقىتقا كىرگەن چېغىڭلاردا، يەنى مەغرىب ۋە خۇپتەن نامازلىرىنىڭ ۋاقتىدا، شۇنداقلا ئەتىگەن ۋاقىتقا كىرگەن چېغىڭلاردا، يەنى بامدات نامازىنىڭ ۋاقتىدا ئاللاھنى تەسبىھ قىلىڭلار. بۇ ۋاقىتلار ئاللاھنى ئەسلەش، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىش ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىش ئۈچۈن ئەڭ مۇناسىۋەتلىك پەيتلەردۇر. ئاللاھ تائالاغا ئاسمانلاردا ۋە زېمىندا، كېچە ۋە كۈندۈزدە ھەممە تەرىپ ۋە ماختاشلار مەنسۇپتۇر.

بۇ ئايەت بىزگە ئاللاھنى ھەر ۋاقىت ئەسلەش، ئۇنىڭ پاكلىقىنى ئېتىراپ قىلىش ۋە نامازلارنى ۋاقتىدا ئادا قىلىش ئارقىلىق ئۇنىڭغا بولغان ئىبادەت ۋە شۈكۈرۈمىزنى ئىپادىلەشنى ئۆگىتىدۇ. ناماز مۆمىننىڭ ئاللاھ بىلەن بولغان ئالاقىسىنى مۇستەھكەملەيدىغان، قەلبىنى نۇرلاندۇرىدىغان ۋە روھىنى پاكلاندۇرىدىغان ئەڭ ئۇلۇغ ئىبادەتتۇر. شۇڭا، بىز ھەر كۈنى بەش ۋاقىت نامازنى خۇشاللىق ۋە ئىخلاس بىلەن ئادا قىلىپ، ئاللاھنىڭ بىزگە بەرگەن نېمەتلىرىگە شۈكۈر قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەشىمىز كېرەك. بۇ ئايەت يەنە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ۋاقىتنىڭ ھەر بىر پەيتى ئاللاھنى ئەسلەش ۋە ئۇنىڭغا قۇلچىلىق قىلىش ئۈچۈن پۇرسەتتۇر. ئاللاھ بىزنى تەسبىھ ۋە ئىبادەت بىلەن ھاياتىمىزنى گۈللەندۈرۈشكە مۇۋەپپەق قىلسۇن.