Suurah Ar-Ruum — Aayad 17

Macnaha Erayada:

• فَسُبْحَانَ اللهِ: Waxay macnaheedu tahay nadiifi Eebe, kana dheeri ka dhigo wax kasta oo ku habboonayn weynidiisa, sida shariig, ilmo, iyo naqis kasta.
• حِينَ تُمْسُونَ: Markaad galaysaan waktiga fiidka, oo ah wakhtiga salaadaha Magrib iyo Cishaha.
• حِينَ تُصْبِحُونَ: Markaad galaysaan waktiga subaxa, oo ah wakhtiga salaadda Fajriga.

Tafsiirka:

Mu'miniinta waxaa lagu farayaa inay Eebe weyneeyaan, kuna nadiifiyaan dhammaan waxa xaqdarrada ah sida shurakada, ilmo, iyo wax kasta oo ku habboonayn qadarintiisa. Tan waxaa lagu sameeyaa afka iyo jidhka oo dhan, gaar ahaan wakhtiyada fiidka iyo subaxa.

Wakhtiga fiidka waxaa ku jira salaadaha Magrib iyo Cishaha, kuwaas oo lagu xuso Eebe, laguna nadiifiyo. Wakhtiga subaxa waxaa ku jira salaadda Fajriga, taas oo ah bilowga maalinta oo la xuso Eebe oo la mahdiyo.

Sidoo kale, Eebe waxaa u sugnaaday mahad iyo ammaan ku taal samooyinka iyo dhulka, iyo habeenka iyo maalintaba. Wax kasta oo jira waxay ku mahadin Eebe, laakiin mu'inku waxay ku dheeraan xuska iyo weyneynta Eebe wakhtiyadan gaarka ah, si ay u xaqeeyaan cibaadada oo ay u dhawaan Eebe.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Dhiirigelinta xuska Eebe wakhti kasta: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa mu'inka inay xusaan Eebe subax iyo fiidba, taas oo keenta xasillooni qalbiga iyo nolol wanaagsan.
2. Salaadaha waqtigooda la xidhiidhiyaa xuska Eebe: Waxay muujinaysaa in salaadaha Fajriga, Magrib, iyo Cishuhu ay yihiin wakhti gaar ah oo xuska Eebe lagu xoojiyo, taas oo mu'inka uga xijaabta shaydaanka iyo hawsha aduunka.
3. Nadiifinta Eebe oo ah asalka cibaadada: Waxay ina baraysaa in cibaadada ugu horreeysa ay tahay in Eebe laga dheeri ka dhigo wax kasta oo ku habboonayn, ka dibna lagu xuso mahad iyo ammaan.
4. Isku xirka caalamka oo dhan xuska Eebe: Aayaddu waxay xusuusinaysaa in samooyinka iyo dhulka, habeenka iyo maalintuba ay ku jiraan xuska Eebe, taas oo mu'inka ku dhiirigelinaysa inuu la noolaado xuska Eebe si joogto ah.