Surja Er-Rum — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• فَسُبْحَانَ اللَّهِ: Lartësoni dhe pastroni Allahun nga çdo mangësi, nga shoku, bashkëshortja dhe fëmija, duke e përshkruar Atë me cilësitë e përsosura.
• حِينَ تُمْسُونَ: Kur hyni në kohën e mbrëmjes, që përfshin kohën e namazit të akshamit (Magribit) dhe të jacisë (Ishasë).
• وَحِينَ تُصْبِحُونَ: Kur hyni në kohën e mëngjesit, që i referohet kohës së namazit të sabahut (Fajrit).

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë, lartësoni Allahun dhe pastrojeni Atë nga çdo e metë dhe nga çdo gjë që nuk i takon madhështisë së Tij, duke e përmendur me gjuhën tuaj dhe duke e vërtetuar këtë me gjithë qenien tuaj, në kohën kur hyni në mbrëmje – që është koha e namazeve të akshamit dhe të jacisë – dhe në kohën kur hyni në mëngjes – që është koha e namazit të sabahut. Këto janë momente të bekuara që i kushtohen adhurimit dhe përkujtimit të Allahut, duke e falënderuar Atë për mirësitë e Tij. Atij i takon çdo lavdërim dhe falënderim në qiej dhe në tokë, si dhe në çdo kohë të natës dhe të ditës, sepse Ai është i vetmi që meriton adhurim dhe lartësim.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ajeti na mëson rëndësinë e përmendjes së Allahut në çdo kohë, veçanërisht në fillim të mëngjesit dhe të mbrëmjes, duke e lidhur besimtarin me Krijuesin e tij në fillim dhe në fund të ditës.
• Na nxit që namazet të jenë qendra e jetës sonë, sepse ato janë mjeti më i mirë për t’u afruar te Allahu dhe për të pastruar shpirtin nga shqetësimet.
• Thekson se lavdërimi dhe falënderimi i takon vetëm Allahut, gjë që na bën të ndihemi mirënjohës për mirësitë e Tij dhe na largon nga mendjemadhësia dhe arroganca.
• Na kujton se adhurimi nuk kufizohet vetëm në namaz, por përfshin edhe përmendjen e Allahut me zemër e gjuhë në çdo moment, gjë që e bën besimtarin të qetë dhe të sigurt në jetën e tij.