سوره روم — آیه 17

معانی کلمات:

• تُمسون: وارد شدن شما به وقتِ شام و مغرب.
• تُصبحون: وارد شدن شما به وقتِ صبح و بامداد.

تفسیر آیه:

ای مؤمنان! خداوند را از هر عیب و نقصی پاک و منزّه بدانید و او را به پاکی و کمال بستایید، آنگاه که به وقتِ شام درمیآیید (و نماز مغرب و عشاء را بهجا میآورید) و آنگاه که به وقتِ صبح درمیآیید (و نماز صبح را اقامه میکنید). این تسبیح و تنزیه، تنها به زبان نیست؛ بلکه باید با تمام وجود و در همهٔ اعمال و رفتارتان تجلّی یابد. بدینسان، در این دو وقتِ ویژه، دلهایتان را به یاد خدا زنده گردانید و او را از هر شریک، فرزند و هر آنچه در شأن او نیست، پاک بشمارید.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه، مسلمانان را به یادآوری خداوند در آغاز و پایان روز تشویق میکند تا تمام ساعات زندگیشان با ذکر و یاد او عجین شود.
• تسبیح خداوند در اوقات مشخص (شام و صبح)، نشانهٔ نظم و انضباط در عبادت است و روحِ بندگی را در انسان تقویت میکند.
• یاد خدا در این دو وقت، سبب آرامش دل، دوری از گناه و افزایش ایمان میشود و انسان را در برابر سختیهای روزگار استوار میگرداند.
• این آیه، مسلمانان را به شکرگزاری نعمتهای شب و روز و تحسین تدبیر حکیمانهٔ پروردگار در گردش زمان دعوت میکند.