Surat Ar-Rum — Ayat 44

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كفر (kafara): ora percaya marang Allah, nolak kabeneran.
• فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ (fa 'alaihi kufruhu): mula tanggung jawabe kafir iku ditanggung dhewe.
• يَمْهَدُونَ (yamhadūn): nyawisake panggonan, nyiapake papan kang kepenak.

1. Tafsir ayat:

Sapa wae kang kafir marang Allah, mula akibat saka kekafirane iku bakal bali marang awake dhewe, yaiku siksa lan panggonan kang ala ing akhirat. Dheweke ora bakal ngrugekake sapa-sapa kajaba awake dhewe. Dene sapa wae kang percaya marang Allah lan nindakake amal saleh, mula dheweke iku padha nyawisake panggonan kang apik kanggo awake dhewe ing swarga. Amal saleh kang dilakoni kanthi ikhlas kanggo ngupaya ridhane Allah iku dadi sebab mlebune dheweke ing swarga lan bisa ngrasakake nikmate swarga kang langgeng salawase. Dadi, saben wong iku sejatine lagi nyiapake nasibe dhewe-dhewe liwat pilihan lan tumindake ing donya iki.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen saben tumindak iku ana akibat lan tanggung jawabe dhewe-dhewe, mula ora perlu sengit utawa dendam marang wong liya.
• Wong kang nindakake kabecikan bakal entuk ganjaran kang gedhe, yaiku swarga kang kebak nikmat, lan iki dadi pangarep-arep kang nyenengake ati.
• Islam mulangake yen saben wong duwe kesempatan kanggo nyiapake masa depane ing akhirat kanthi nindakake amal saleh, mula ayo padha sregep nglakoni kabecikan.
• Kabeh iki nuduhake yen agama Islam iku agama kang adil lan kebak rahmat, ora ngebotake umate, malah menehi dalan kang cetha tumuju kabegjan langgeng.