سورت سجده — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• ضَلَلْنَا فِي الْأَرْضِ: په ځمکه کې ورک شول، یعنې مړه شول او nasجونه یې په خاورو بدل شول.
• خَلْقٍ جَدِيدٍ: نوې پېداېښت، یعنې بیا راژوندي کېدل.

تفسیر:

مشرکانو چې د بیا راژوندي کېدو (قیامت) منکر وو، ویل: ایا کله چې مړه شو او زموږ غوښې او هډوکي په ځمکه کې خاورې شول، ایا بیا به په نوي پېداېښت سره راژوندي کېږو؟ دوی دا خبره له حیرانتیا او استهزا سره کوله، نه د حق د پلټنې لپاره. دوی دا کار ناشونی ګڼلو او په دې یې باور نه درلود. خو الله تعالی د دوی د دې خبرې په رد کې فرمایي چې دوی د خپل رب له لیدو (قیامت او حساب) سره کافران دي، یعنې د دوی دا انکار د علم او دلیل له مخې نه و، بلکې له سرکشۍ او عناده و.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د قیامت او بیا راژوندي کېدو باور د ایمان اساسي برخه ده، او څوک چې دا منکر شي، د الله له لیدو او رحمت څخه محروم پاتې کېږي.
• د مشرکانو دا خبره مونږ ته د هغو خلکو د چلند یادونه کوي چې د الله له قدرت څخه ناخبره دي؛ حال دا چې الله تعالی چې لومړی ځل یې انسان پیدا کړی، هغه د بیا پیدا کولو په ډېر اسانۍ سره قادر دی.
• مونږ باید له دې آیت څخه دا زده کړو چې د قیامت په ورځ به له خپل رب سره ملاقات حتمي وي، نو باید د دې ورځې لپاره ځان چمتو کړو او له نیکو اعمالو سره یې استقبال وکړو.