Surah Al-Ahzab — Aya 46

Ma’anonin Kalmomin:

• "Wa dā’iyan ilallāh": Mai kira zuwa ga Allah.
• "Bi-idhnihī": Da izninsa da umurninsa da sauƙaƙawarsa.
• "Wa sirājan munīran": Fitila mai haske da ke ba da haske ga mutane.

Fassarar Ayar:

Ya kai Annabi Muhammad (S.A.W.), lalle ne Mu, mun aike ka ka zama shaida a kan al’ummarka, kuma mai bayar da bushara ga muminai da Aljanna, kuma mai gargaɗi ga masu zunubi da masu ƙaryatawa da Wuta. Kuma mun aike ka kana kira zuwa ga tauhidi da bautar Allah shi kaɗai, ba tare da wani abin tarayya ba, bisa ga iznin Allah da umurninsa. Kuma mun sanya ka fitila mai haske, wadda duk wanda ya so shiriya zai sami haske ta wurinka, kamar yadda ake samun haske da fitila a cikin duhu. Hakika al’amuranka a cikin abin da ka zo da shi na gaskiya a bayyane yake kamar rana a cikin haskenta, babu mai musunsa sai mai taurin kai.

Fa’idodin Darasin:

1. Wannan aya tana nuna girman matsayin Annabi Muhammad (S.A.W.) da cewa Allah ya ba shi ayyuka huɗu: shaida, bushara, gargaɗi, da kira zuwa ga Allah.
2. Kira zuwa ga Allah dole ne ya kasance bisa ga izni da umurnin Allah, ba bisa son rai ko bid’a ba.
3. Annabi (S.A.W.) shi ne fitila mai haske ga al’umma, don haka wajibi ne mu bi shi a cikin dukkan al’amurranmu, domin shi ne hanya madaidaiciya zuwa ga Aljanna.
4. Wannan aya tana ƙarfafa mu mu riƙa yin kira zuwa ga Allah da hikima da kyakkyawar wa’azi, kamar yadda Annabi ya yi, kuma mu kasance masu haske ga wasu ta hanyar kyawawan halaye da ayyukanmu.
5. Tana tunatar da mu cewa shiriya tana cikin bin Annabi (S.A.W.), kuma wanda ya bi shi zai sami haske a duniya da lahire.