Ahzob surasi — Oyat 66

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا

Қийин сўзлар изоҳи:

• туқаллаб (туқаллабу): юзларини оловда ағдариш, бир томондан иккинчи томонга ўгириш.
• ё лайтана: “кошки эди” деган афсус-надомат ибораси.

Тафсир:

Қиёмат куни кофирларнинг юзлари дўзах оловида ағдарилиб, бир томондан иккинчи томонга ўгирилар экан, улар ўта қаттиқ надомат ва ҳасрат билан: “Кошки эди биз дунёда Аллоҳга итоат қилганимизда ва Унинг Расулига бўйсунганимизда!” – дейдилар. Бу сўзлар уларнинг ўзларига нисбатан айбдорлик ва пушаймонлик изҳоридир. Улар энди тушунадиларки, дунёда Аллоҳнинг амрларига амал қилиш ва Пайғамбарнинг йўлидан юриш нажотга эришишнинг ягона йўли эди. Лекин бу тушунча энди фойда бермайди, чунки имкон ўтиб бўлган.

Фойдалар:

• Бу оят бизга итоатнинг фазилатини ва унинг оқибати нажот эканини ўргатади. Дунёда Аллоҳ ва Унинг Расулига итоат қилиш – жаннатга эришишнинг калитидир.
• Қиёмат куни надомат қилиш фойда бермаслигини билиб, биз ҳозирнинг ўзида тоат-ибодатга шошилишимиз керак.
• Бу оят мўминларга Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга эргашишнинг муҳимлигини ва ундан юз ўгириш оқибати оғир азоб эканини эслатади.
• Инсон ўз ҳаётида Аллоҳнинг амри ва Расулининг суннатига амал қилиб яшаши – энг тўғри йўл эканини англайди ва бу унга дунёда ҳам, охиратда ҳам саодат келтиради.