Suurah Al-Ahzaab — Aayad 66

Macnaha Erayada:

• تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ: Waa marka wejigooda lagu rog-rogo Naarta, hadda kor hadda hoos, iyagoo lagu jiidaya.
• يَا لَيْتَنَا: Waa qoomamo iyo nidaamyo, oo ah "waa maxay maxayee!"

Tafsiirka:

Maalinta Qiyaamaha, marka wejiga gaalada lagu rog-rogo Naarta Jaxannamo, iyagoo lagu jiidayay Waji-ku-rogid, waxay ku hadli doonaan qoomamo iyo nidaamyo badan, iyagoo xasuusanayay waxay ku gaajisay adduunkii. Waxay odhan doonaan: "Waa maxay maxayee! Hadday nagu fil lahayd inaan addeecno Eebe oo aan addeecno Rasuulkiisa!". Waxay ka xishoonayaan oo ka qoomamoonayaan inay addeecdeen madaxdoodii iyo kuwa xukumayay ee ku celiyay baadilka, isla markaana ka tagayeen jidka toosan ee Eebe iyo Rasuulkiisa.

Tani waa xaaladda ugu xun, maxaa yeelay waxay ku jiraan Cadaab, waxayna garanayaan inay awood u lahayn inay ka fogaadaan, laakiin waxay ku gaajisay caasinimadoodii iyo raacsanaantii xumaanta. Qoomamadaas waxba uma tarayso maalintaas, waayo waa goortii xisaabta iyo abaalmarinta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Muhiimadda Addeecidda Eebe iyo Rasuulkiisa: Aayaddan waxay noo muujinaysaa in addeecidda Eebe iyo Rasuulkiisa ay tahay sababta ugu weyn ee nabadgelyada iyo liibaanista, waana jidka kaliya ee iga ilaaliya Cadaabka.
2. Digniinta ka Hortagista: Qoomamada maalinta Qiyaamaha waxay noo tuseysaa in aan hadda, inta aynu noolnahay, ka fikarno cawaaqibka ficillada, oo aynu ka hortagno qoomamo iyo nidaamyo aan waxba tarayn.
3. Naxariista Ilaahay: Eebe wuxuu noo soo dejiyay Qur'aanka iyo Rasuulka si aan u ogaanno jidka toosan, wuxuuna inoo caddeeyay cawaaqibka xumada si aan uga fogaanno. Tani waa naxariis weyn oo uu inoo sameeyay, waana in aan uga mahadnaqno oo aan ku dhaqanno.
4. Dhiirigelinta Toobadda: Aayaddan waxay noo tusinaysaa in aan hadda toobadkeennu la aqbalo, ka hor imaatinka Maalinta Qiyaamaha, oo aan u soo noqono Eebe inta aynu ku jirno nolosha adduunka.