Sure Sebâ — Ayet 16

Kelime Anlamları:

• el-Arim (العَرِم): Yıkıcı, önüne katıp götüren, çok şiddetli ve taşkın sel.
• Ukl (أُكُل): Meyve, yemiş.
• Hamt (خَمْط): Tadı acı ve ekşi olan, yenmeyen kötü meyve; burada acı meyveli ağaçlar kastedilir.
• Esl (أَثْل): Ilgın ağacı; meyvesi olmayan, dikenli bir ağaç türü.
• Sidr (سِدْر): Arabistan kirazı olarak da bilinen, meyvesi (nebik) yenen ancak dikenli olan ağaç.

Tefsir:

Bu âyet, Sebe' halkının başına gelen acı sonu anlatmaktadır. Onlar, kendilerine verilen sayısız nimetlere rağmen Allah'ın emrinden yüz çevirdiler, şükretmeyi bıraktılar ve gönderilen peygamberleri yalanladılar. Hatta nankörlükte o kadar ileri gittiler ki, "Rabbimiz bu nimetleri bizden uzaklaştırabiliyorsa uzaklaştırsın" diyerek adeta meydan okudular.

Bunun üzerine Allah Teâlâ, onlara "Seylü'l-Arim" i, yani önüne katıp her şeyi yıkan, barajı ve setleri yerle bir eden müthiş bir sel gönderdi. Bu sel, onların mamur şehirlerini, verimli topraklarını ve cennet gibi bahçelerini tamamen harap etti.

Allah, onların iki güzel bahçesini, iki kötü bahçeye dönüştürdü. Bu yeni bahçelerde artık tatlı ve güzel meyveler yerine, tadı acı ve buruk olan hamt denilen kötü meyveli ağaçlar bitiyordu. Ayrıca meyvesi olmayan, dikenli ve kuru ılgın (esl) ağaçları ile çok az miktarda, dikenli ve meyvesi az olan sidr (Arabistan kirazı) ağaçları vardı.

İşte bu değişim, onların küfürleri ve nankörlükleri sebebiyle oldu. Onlar, kendilerine verilen nimetlerin kıymetini bilmediler, şükretmediler ve isyan ettiler. Allah da bu büyük nimetleri, büyük bir azaba ve yıkıma çevirdi. Bu, ancak küfürde ve nankörlükte aşırı gidenlerin uğrayacağı bir cezadır; herkes yaptığının karşılığını görür.

Davet Mesajı:

Bu kıssa, bizlere çok önemli bir ders vermektedir: Nimetler, şükürle kalıcı olur; nankörlük ve isyan ise nimetlerin elden gitmesine sebep olur. Bugün bizlere verilen sayısız nimetlerin farkına varalım ve bunların sahibini tanıyalım. Her sabah uyandığımızda, sağlığımızda, rızkımızda, ailemizde, imanımızda Allah'ın bize olan ikramını görelim ve O'na hamd edelim. Unutmayalım ki şükür, nimeti artırır; nankörlük ise azabı celbeder. Rabbimiz, bizleri şükreden kullarından eylesin ve bizleri bu tür acı sonlardan muhafaza buyursun.