Σούρα Σαμπά — Στίχος 17

Υπήρχε ένα Σημάδι (των ευνοιών του Αλλάχ και της Δύναμής Του) για (τους ανθρώπους από) το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] στον τόπο κατοικίας τους: (το οποίο ήταν) δύο κήποι, ένας στα δεξιά και ένας στα αριστερά. (Και είπαμε): «Φάτε από τα αγαθά του Κυρίου σας και να είστε ευγνώμονες προς Αυτόν. Μία καλή γη, και ένας Κύριος που είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα, για όσους στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν).»

Αλλά αποστράφηκαν (από το να δείξουν ευγνωμοσύνη), έτσι στείλαμε σ' αυτούς μία καταστροφική πλημμύρα (που κατέστρεψε το φράγμα τους) και αντικαταστήσαμε τους δύο κήπους τους με άλλους δύο κήπους που παρήγαγαν πικρούς καρπούς, δέντρα αλμυρίκι (που δεν παρήγαγαν φαγώσιμους καρπούς) και λίγα δέντρα Σίντρ [Τζιτζιφιά].

Και [από τις χάρες Μας στους ανθρώπους του Σάμπα’ -του βασιλείου του Σαβά-] ότι κάναμε ανάμεσά τους και τις κωμοπόλεις που είχαμε ευλογήσει, άλλες εμφανείς και κοντινές κωμοπόλεις, και ορίσαμε μεταξύ τους τις αποστάσεις περπατήματος (και έτσι μετακινήθηκαν από τη μία στην άλλη χωρίς δυσκολία), (και είπαμε): «Περπατήστε (και ταξιδέψτε) ανάμεσά τους για νύχτες και μέρες με ασφάλεια (χωρίς φόβο από την πείνα, τη δίψα ή τους εχθρούς).»

Αλλά εκείνοι (ήταν αχάριστοι και) είπαν: «Κύριέ μας! Κάνε τις αποστάσεις κατά τα ταξίδια μας να είναι πιο μακρινές [για να καβαλάμε τις καμήλες μας και να πάρουμε εφόδια μαζί μας]», και αδίκησαν τον εαυτό τους (με την αχαριστία τους). Έτσι, τους κάναμε ειδήσεις (στα λόγια των μεταγενέστερων ανθρώπων) και τους διασκορπίσαμε (στη γη). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμων.