Suurah Saba — Aayad 2

Macnaha ereyada:

• يَلِجُ: waxa gala, waxa dhex gala.
• يَعْرُجُ: waxa kori u kaca, waxa sare u baxa.
• الرَّحِيمُ: Naxariis badane.
• الغَفُورُ: Dambidhaaf badane.

Tafsiirka:

Allah Subxaanahu watacaalaa waa ka og yahay waxa gala dhulka, sida biyaha roobka, beerta, maaddooyinka, iyo waxa la dhex aaso. Sidoo kale waa ka og yahay waxa ka soo baxa dhulka, sida geedaha, macdanta, biyaha ilaha, iyo dadka dhinta oo maalinta Qiyaame la soo bixin doono. Waxa kale oo uu og yahay waxa ka soo daga samada, sida roobka, malaa'igta, kutubta la soo dajiyo, iyo qadarrada Eebe, iyo waxa sare u kaca xagga samada, sida malaa'igta, camalka fiican ee addoomada, iyo nafta mu'uminka ah. Allah waa kan Naxariista leh ee u naxariista addoomadiisa, isagoo aan ku degdegin ciqaabta kuwa caasiya, waa kan Dambidhaafka leh ee u dhaafa dambiga kuwa toobadda keena oo isaga kaliya talo saarta.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Aqoonta Eebe waa mid dhammaystiran oo waxba kaga baxsan, waxa muuqda iyo waxa qarsoonba waa uu og yahay, taasoo ku kallifaysa dadka inay ka xishoodaan Eebe oo ay ku camal falaan isagoo arkaya.
2. Aayaddu waxay ku bishaaraynaysaa mu'uminka in camalkooda fiican la qaadi doono xagga samada, taasoo ku boorrinaysa inay ku dadaalaan wanaagga.
3. Naxariista iyo dambidhaafka Eebe waxay siinaysaa rajo dadka gafafka badan, iyagoo ogaaday in toobaddu ay furan tahay ilaa ugu dambaysta nolosha.
4. Aayaddu waxay ku xoojinaysaa Iimaanka in Eebe yahay kan wax walba maamula, isagoo og waxa dhulka gala iyo waxa ka soo baxa, waxa samada ka soo da'a iyo waxa ku kaca, sidaas darteed isaga uun baa laga cabsan karaa oo laga rajayn karaa.