Сураи Саба Оят 37 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Молҳову авлодатон чизе нест, ки шуморо ба Мо наздик созад.…

Саба · 37/54

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Саба

وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰ إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ ۝٣٧

🔤 Transliteration

Wa maaa amwaalukum wa laaa awlaadukum billatee tuqarribukum `indanaa zulfaaa illaa man aamana wa `amila saalihan fa ulaaa`ika lahum jazaaa`ud di`fi bimaa `amiloo wa hum fil ghurufaati aaminoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Молҳову авлодатон чизе нест, ки шуморо ба Мо наздик созад. Ғайри онҳое, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ки музди инҳо ба сабаби амалҳояшон ду баробар аст ва эмин дар ғурфаҳои биҳишт ҳастанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «زُلْفَى»: наздикӣ, яъне наздик шудан ба Худованд ва расидан ба ризои Ӯ.

— «جَزَاءُ الضِّعْفِ»: подоши чандкарата, яъне савоби некӣ якчанд баробар афзун гардонда мешавад.

— «الْغُرُفَاتِ»: ҳуҷраҳо ва манзилҳои баланду олӣ дар биҳишт.

— «آمِنُونَ»: дар амон ва бехатар будан аз ҳар гуна бадӣ, азоб ва ғаму андӯҳ.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят ба бандагонаш мефаҳмонад, ки сарвату фарзандон ба худӣ наметавонанд касеро ба Ӯ наздик созанд ва мақоми ӯро дар пеши Худо баланд бардоранд. Ин ду неъмати дунёӣ танҳо василаанд, на ҳадаф; онҳо ба худӣ арзиш надоранд, балки тавассути онҳо метавон ба Худо наздик шуд, агар дар роҳи Ӯ сарф шаванд ва барои ризои Ӯ истифода гарданд. Мисли он ки молро дар роҳи Худо инфоқ кунад ва фарзандон барои ӯ дуо кунанд.

Он чи ки воқеан инсонро ба Худованд наздик месозад, имон ва амали солеҳ аст. Касе ки ба Худо имон оварда, амалҳои некӯ анҷом додааст, барои ӯ подоши чандкарата омода аст; ҳар як некии ӯ даҳ то ҳафтсад баробар афзун мегардад, ба фазли Худованд. Чунин бандагони муъмин ва некӯкор дар манзилҳои олӣ ва ҳуҷраҳои баланди биҳишт ҷой мегиранд ва дар он ҷо аз ҳар гуна азоб, марг, тарс ва ғам дар амони комил қарор доранд; неъматҳои онҳо ҳеҷ гоҳ қатъ намешавад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки арзиши аслӣ дар пеши Худо ба молу фарзанд нест, балки ба имон ва амали солеҳ аст; ин боиси он мегардад, ки инсон дилашро ба Худо бибандад, на ба дунё.

— Худованд подоши некӯкоронро чандкарата зиёд мекунад; ин умедворӣ ва рағбатро дар дилҳо афзун месозад, ки ҳар некие, ҳарчанд хурд бошад ҳам, беподош намемонад.

— Биҳишт ҷои амон ва осоиш аст; касе ки дар дунё бо имон ва амали солеҳ роҳи Худоро пеша гирад, дар охират дар манзилҳои олӣ ва бехатар ҷой меёбад.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки молу фарзандро василаи наздикӣ ба Худо гардонем: молро дар роҳи Ӯ сарф кунем ва фарзандонро ба некӯкорӣ тарбият намоем, то онҳо барои мо дуои хайр кунанд.

— Ва дар ниҳоят, ин оят ба мо мефаҳмонад, ки роҳи саодати ҳақиқӣ дар имон ба Худо ва амали солеҳ аст; ҳар касе ин роҳро интихоб кунад, Худованд ба ӯ подоши афзун ва амни абадӣ ато мекунад.

📜 Оят 35-39 — Сураи Саба

35وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

Ва гуфтанд: «Молҳову авлоди мо аз ҳама бештар аст ва касе моро азоб накунад».

36قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

Бигӯ: «Парвардигори ман аст, ки рӯзии ҳар касро, ки бихоҳад, фаровон мекунад ва бар ҳар кӣ бихоҳад, танг мегирад. Вале бештари мардум намедонанд».

37وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰ إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ

38وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَٰئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ

Онҳое, ки ба оёти Мо метозанд ва мепиндоранд, ки аз Мо мегурезанд, тӯъмаи азобанд.

39قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

Бигӯ: «Парвардигори ман аст, ки рӯзии ҳар кӣ аз бандагонашро, ки бихоҳад, фаровон мекунад ё ӯро ба тангӣ меафканад». Ва агар чизе садақа кунед, ивазашро хоҳад дод ва Ӯ беҳтарини рӯзидиҳандагон аст!

← Оят 36 📖 Саба Оят 38 →

СабаФеҳристи Қуръон

54Оят

MeccanRevelation

37Оят

Тарҷума — Саба 37

Сураи Саба Оят 37 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Молҳову авлодатон чизе нест, ки шуморо ба Мо наздик созад.…

Сураи Оят 37/54 — Сураи Саба سبأ (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Саба Гӯш кун, Сураи Саба Тарҷума, Сураи Саба mp3, Сураи Саба pdf. Оят 35–39. Ба Тоҷикӣ: Русский.